بررسي كيفي توانمندي‌هاي منش در بهبود‌يافتگان سرطان

5/12/2025 12:00:00 AM

پژوهش حاضر با هدف شناسايي و تبيين توانمندي‌هاي منش در فرايند بهبودي افراد نجات‌يافته از سرطان، با بهره‌گيري از رويكرد كيفي پديدارشناسي و با تمركز بر تجربيات زيسته اين افراد انجام شد. مشاركت‌كنندگان شامل 12 فرد بهبوديافته از سرطان بودند كه شرايط ورود مشخصي از جمله تأييد پزشكي بهبودي، گذشت يك سال از پايان درمان، و رضايت براي شركت در مصاحبه را دارا بودند. داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته گردآوري و با روش كلايزي در هفت مرحله تحليل شدند. يافته‌ها حاكي از آن بود كه توانمندي‌هاي منش همچون اميد، تاب‌آوري، پذيرش، معناجويي، خوش‌بيني، خودآگاهي، و هدفمندي نقش محوري در توانايي مقابله با بحران بيماري و بازگشت به زندگي عادي ايفا كرده‌اند. اين ويژگي‌هاي دروني نه تنها در مواجهه با درد و ناملايمات ناشي از درمان مؤثر بودند، بلكه انگيزه ادامه زندگي و بازتعريف هويت فردي پس از بيماري را نيز تقويت كردند. در عين حال، حمايت اجتماعي، به‌ويژه نقش خانواده و كادر درمان، در فعال‌سازي و تقويت اين توانمندي‌ها نقشي اساسي داشت. در مجموع، پژوهش نشان مي‌دهد كه توانمندي‌هاي منش نه تنها خصيصه‌هاي فردي هستند، بلكه در تعامل با زمينه‌هاي اجتماعي و فرهنگي شكوفا مي‌شوند و مي‌توانند نقش مؤثري در تسهيل مسير بهبودي و بازگشت به زندگي معنادار ايفا كنند. اين نتايج مي‌تواند مبنايي براي طراحي مداخلات درماني مبتني بر روان‌شناسي مثبت‌گرا و حمايت رواني از بهبوديافتگان سرطان فراهم آورد.

236445

دانشگاه اردكان

رضاپور ميرصالح ياسر Rezapour Mirsaleh Yaser