بررسي روش هاي تشويه مغناطيسي در فرآوري تيتانومگنتيت جهت توليد آهن و تيتانيوم

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي معدن

كارشناسي ارشد

افزايش هزينه¬ها¬ي بازيابي مگنتيت از سنگ آهن و كاهش ذخاير سنگ معدن تيتانيوم، موجب افزايش تمايل صنعت متالورژي به بهره¬برداري از منابع جايگزين مانند كانسنگ¬هاي تيتانومگنتيت شده است. براي فرآوري اين كانسنگ¬ها، دو فناوري اصلي شامل كوره بلند و احياي مستقيم مورد استفاده قرار مي¬گيرند كه هريك داراي مزايا و محدوديت¬هاي خاص خود هستند. در اين ميان، انتخاب روش¬هاي پرعيارسازي بايد با در نظر گرفتن حداقل اثرات زيست محيطي انجام شود. يكي از گزينه¬هاي مناسب از منظر زيست محيطي، فرآيند تشويه احيايي در راكتور بستر ثابت است. در اين مطالعه، فرآيند تشويه احيايي كانسنگ تيتانومگنتيت با استفاده از گاز متان به عنوان عامل كاهنده در يك بستر ثابت مورد بررسي قرار گرفته است. شرايط عملياتي شامل دماهاي اوليه 550 و 650 درجه سانتي¬گراد، دماهاي ثانويه 800، 900 و 1000 درجه سانتي¬گراد، دبي¬هاي گاز 1 و 2 ليتر بر دقيقه، و اندازه ذرات كمتر از 37 ميكرون مي¬باشند. پس از انجام عمليات احيا، جدايش مغناطيسي با شدت پايين جهت افزايش عيار آهن و حذف ناخالصي¬ها به كار گرفته شد. نتايج نشان داد كه در شرايط بهينه تشويه احيايي در دماهاي مختلف، عيار آهن به 79/54 درصد و عيار دي¬اكسيدتيتانيوم به 91/7 درصد رسيد. در بررسي دبي¬هاي گازي مختلف، بيشينه عيار آهن 45/59 درصد و عيار دي-اكسيد تيتانيوم 02/7 درصد حاصل شد. همچنين، جدايش مغناطيسي با شدت پايين توانست عيار آهن را به 38/61 درصد و عيار دي-اكسيدتيتانيوم را به 17/7 درصد افزايش دهد.

235867

فرآوري مواد معدني

مهندسي معدن

دانشگاه صنعتي اصفهان