بررسي عوامل مرتبط با خونريزي پس از زايمان در مادران باردار مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج در سالهاي 1399 تا 1403

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: خونريزي بعد زايمان (PPH) كه طبق تعريف سازمان بهداشت جهاني به عنوان از دست دادن بيش از 500 ميلي ليتر خون در 24 ساعت اول بعد از زايمان تعريف مي شود، يك اورژانس پزشكي و تهديدكننده‌ي زندگي است يكي از پنج علت اصلي مرگ و مير مادران باردار است و در حدود 1 تا 3 درصد زايمان‌ها رخ مي‌دهد. با وجود پيشرفت‌هاي پزشكي اين عارضه همچنان يك چالش بزرگ در سيستم بهداشت و درمان مي‌باشد؛ بنابراين بررسي عوامل مرتبط با اين عارضه مي‌تواند نقش بسزايي در كاهش بار بيماري ايفا كند. مواد و روش‌ها : در اين مطالعه مورد-شاهدي 35 بيمار مراجعه كننده به بيمارستان بعثت سنندج از سال 1399 تا 1403 كه در پرونده بيمارستاني آن‌ها تشخيص PPH ثبت شده بود، وارد مطالعه شدند. به ازاي هر بيمار با تشخيص PPH دو بيمار كه در همان روز زايمان كرده‌اند و از نظر سني دو سال با بيمار اختلاف دارند نيز به عنوان كيس شاهد در نظر گرفته شدند و در كل 105 بيمار وارد مطالعه شدند. سپس چك ليست‌هايي شامل اطلاعات دموگرافيك، تاريخچه بيماري قبلي، تاريخچه بارداري قبلي، تاريخچه بارداري فعلي، اتيولوژي خونريزي بعد از زايمان، سابقه سقط و سابقه مصرف دارو بر اساس پرونده بيمارستاني آن‌ها در بايگاني بيمارستان كامل شد. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار سني گروه مورد 6.301±33.94 سال، و گروه شاهد 6.009± 33.48 ، و ميانگين و انحراف معيار BMI گروه مورد 28.2±4.050 و گروه شاهد 28.75±5.32 بوده است. فراواني سزارين در گروه مورد 19 نفر(54.2%) بوده و در افراد گروه شاهد 27 نفر(38.5%) بوده، فراواني آنمي در گروه مورد 12 نفر(34.3%) و در افراد گروه شاهد 8 نفر(11.4%) بوده، فراواني سابقه‌ سزارين قبلي در گروه مورد 16 نفر(45.8%) و در افراد گروه شاهد 14 نفر(20%) بوده فراواني سابقه بستري به علت خون ريزي در آخرين بارداري در گروه مورد 6 نفر(17.1%) بوده و در افراد گروه شاهد 3 نفر(4.2%) بوده است فراواني كم كاري تيروئيد تحت درمان در گروه مورد 8 نفر(22.9%) و در افراد گروه شاهد 22 نفر(31.4%) بوده فراواني سابقه مصرف ASA در گروه مورد 11نفر(31.4%) و در افراد گروه شاهد 20 نفر(28.6%) بوده است. نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر با هدف بررسي عوامل مرتبط با خونريزي پس از زايمان (PPH) در مادران مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت سنندج طي سال‌هاي 1399 تا 1403 انجام شد. نتايج نشان داد كه سه عامل سابقه سزارين قبلي ، آنمي و بستري به علت خون ريزي درسه ماهه ي سوم بارداري به طور معنا داري با افزايش خطر(PPH) مرتبط بودند، در حالي كه نوع زايمان، سابقه مصرف ASA ، ديابت بارداري و كم كاري تيروئيد ارتباط معنا داري نداشتند. اين نتايج نشان مي دهد PPH يك پديده چند عاملي است و نيازمند مراقبت پيشگيرانه به ويژه در مادران پرخطر است. كلمات كليدي: خونريزي بعد از زايمان(PPH)، آنمي، كم كاري تيروئيد، D&C، عوامل خطر

235851

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

شمسي زارع