بررسي استرس، اضطراب، افسردگي و عوامل مرتبط با آن‌ها در دانشجويان مقيم خوابگاه هاي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1403

مقدمه: مسكن دانشجويي ضروري‌ترين نياز دانشجويان غيربومي مي‌باشد. دانشجويان با ورود به خوابگاه و دوري از خانواده، بخش زيادي از حمايت‌هاي اجتماعي خانواده و جامعه بومي خود را از دست مي‌دهند و دچار احساس تنهايي، غربت، افسردگي، اضطراب، عدم‌تعلق و دلبستگي به محيط جديد مي‌شوند. هدف اصلي اين پژوهش بررسي استرس، اضطراب، افسردگي و عوامل مرتبط با آن‌ها در دانشجويان مقيم خوابگاه هاي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1403 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه توصيفي- تحليلي - مقطعي بر روي 394 نفر از دانشجويان رشته‌هاي علوم پزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان ساكن خوابگاه در سال 1403 انجام شد. به هر شخص يك چك ليست سوشيودموگرافيك و يك پرسشنامه DASS21 تحويل داده شد. اين پرسشنامه براي سنجش استرس،اضطراب و افسردگي است. چك ليست و پرسشنامه Dass 21 به صورت حضوري و در تمامي خوابگاه ها با هماهنگي معاونت دانشجويي و فرهنگي در كانال ها منتشر شد و در اختيار داوطلبين قرار گرفت. پرسشنامه ها پس از تكميل توسط دانشجويان جمع آوري و در اختيار مجري طرح قرار گرفت و در نهايت اطلاعات با نرم افزار SPSS نسخه 24 جهت آناليز منتقل گرديد. يافته ها: نتايج نشان داد كه ميانگين سني دانشجويان مورد مطالعه 22.21 سال، ميانگين معدل آنها 15.10، سال تحصيلي گذرانده شده 4.17 سال و ميانگين تعداد ماه هاي زندگي در خوابگاه 23.99 ماه بوده كه 318 نفر (80.7%) از دانشجويان با بيشترين فراواني دختر و 387 نفر (98.2%) دانشجويان با بيشترين فراواني مجرد بوده اند. 34 نفر (8.6%) دانشجويان سابقه مصرف سيگار و 37 نفر (9.4%) از دانشجويان داراي سابقه بيماري اعصاب روان، و 32 نفر (8.1%) در خانواده سابقه بيماري اعصاب و روان، 32 نفر (8.1%) از دانشجويان داراي سابقه بيماري جسمي و 55 نفر (13.9%) از دانشجويان سابقه مصرف دارو داشته اند. 131 نفر (33.2%) از دانشجويان با بيشترين فراواني رضايت متوسط از خوابگاه و بيشترين نارضايتي با 244 نفر (61.9%) فراواني مربوط به فضاي خوابگاه بوده است. ميانگين نمره استرس 12.81، نمره اضطراب 7.93 و نمره افسردگي 9.68 و 43.9 درصد داراي درجاتي از افسردگي،46.7 درصد داراي درجاتي از اضطراب و 35.3 درصد داراي درجاتي از استرس بوده اند. نتايج تحليلي كه با استفاده از آزمون رگرسيون تك متغيره و چند متغيره Robust نشان داد كه وضعيت تأهل، سابقه بيماري اعصاب و فضاي اتاق، شغل، درآمد خانواده، سال تحصيلي از عواملي مي باشند كه بر روي بروز افسردگي، استرس و اضطراب در دانشجويان خوابگاهي تاثير مي گذارد. براساس نتايج مدل سازي رگرسيون خطي كه از نظر آماري معني دار بوده، شانس بروز استرس، اضطراب و افسردگي در دانشجوياني كه بچه دار بوده و سابقه بيماري اعصاب داشته و از فضاي خوابگاه ناراضي بوده اند، چندين برابر بيشتر بوده است(0.0001P<‎). نتيجه‌گيري: مطالعه حاضر نشان ميدهد دانشجويان علوم پزشكي ساكن خوابگاه ها تنش متعددي را در دوره آموزش خود تجربه ميكنند كه با واكنشهاي روانشناختي مانند افسردگي، اضطراب و استرس توأم مي گردد، بنابراين سياست گذاري و مداخلات روانشناختي مناسب براي ارتقا سلامت رواني آنان ضروري مي باشد. واژگان كليدي: افسردگي، استرس، اضطراب، دانشجويان علوم پزشكي

235795

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

مهناز عبدي