مقايسه دو رژيم دارويي دكسمدتومدين و ميدازولام با فنتانيل و ميدازولام جهت سديشن بيماران براي انجام برونكوسكوپي تشخيصي دهاني بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثر

زمينه و هدف: برونكوسكوپي ريه روشي است كه به طور گسترده براي تشخيص و درمان بيماريهاي اين ناحيه استفاده ميشود. با اين حال اين روش سبب درد، ناراحتي و اضطراب قابل توجهي ميشود.آرام بخشي و كنترل آن از مسايل مهم در مورد بيماران بستري در بخش مراقبتهاي ويژه است كه در مورد چگونگي ايجاد آن اختلاف نظر وجود دارد. اين پژوهش به منظور مقايسه دو رژيم دارويي دكسمدتومدين و ميدازولام با فنتانيل و ميدازولام جهت سديشن بيماران براي انجام برونكوسكوپي تشخيصي دهاني بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان كوثرانجام شده است. مواد و روش ها: اين مطالعه بصورت توصيفي تحليلي گذشته نگر بر روي 82 بيمار بستري در بخش مراقبت هاي ويژه در دو گروه 40 نفري دريافت كننده دكسمدتومدين +ميدازولام و گروه 42 نفري دريافت كننده فنتانيل + ميدازولام بود، انجام شده است. در اين مطالعه گذشته نگر، بيماران كانديد برونكوسكوپي كه توسط يك فوق تخصص ريه با روش فيبرواپتيك و سديشن از اول مهر 1403 تا اول مهر 1404 در بيمارستان كوثر سنندج تحت برونكوسكوپي وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافيك مانند سن، جنس و پارامترهاي هموديناميكي از طريق پرونده بيماران خارج و ثبت شد. سپس داروهاي مورداستفاده (فنتانيل و ميدازولام با دكسمدتومدين و ميدازولام) مورد بررسي قرار گرفت و تغييرات فشارخون، ضربان قلب و SatO2 ، ميزان رضايت جراح و پرستار و ميزان آرامبخشي ثبت گرديد. داده ها پس از جمع آوري با نرم افزار Stata نسخه 20 توسط مشاور آماري تجزيه و تحليل شد. در نهايت گزارش نهايي در قالب پايان نامه ارائه شد. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين سن بيماران در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام16.61±40.74 سال و در گروه فنتانيل + ميدازولام 17.33±39.3 سال كه در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام 30 نفر (75%) مرد و 10 نفر (25%) زن و در گروه فنتانيل + ميدازولام 28 نفر (66.7%) مرد و 14 نفر (33.3%) زن بوده است. ميانگين مدت زمان برونكوسكوپي بيماران در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام 1.09±13.80 و در گروه فنتانيل + ميدازولام 1.95±14.95 بوده است. همچنين نتايج نشان داد كه در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام 16 نفر (40%) رضايت نسبي و 24 نفر (60%) رضايت كامل و در گروه فنتانيل + ميدازولام 26 نفر (61.9%) رضايت نسبي و 6 نفر (14.3%) رضايت كامل داشته اند. پرستاران در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام 22 نفر (55%) با بيشترين فراواني راضي و در گروه فنتانيل + ميدازولام 26 نفر (61.9%) با بيشترين فراواني ناراضي بوده اند. ميزان آرام بخشي براساس معيار RSS در گروه دكسمدتومدين + ميدازولام 26 نفر (65%) با بيشترين فراواني امتياز 3 يعني خوابيده و با فرمان زباني بيدار شود و در گروه فنتانيل + ميدازولام 22 نفر (52.4%) با بيشترين فراواني امتياز 5 يعني واكنش آهسته به تحريك دردناك را داشته اند. نتايج تحليلي نشان داد تغييرات فشارخون، ضربان قلب، سطح اكسيژن اشباع خون و ميزان رضايت مندي جراح و پرستار و ميزان آرامبخشي بيمار در دو گروه مورد مطالعه معني دار بوده است و گروه دكسمدتومدين + ميدازولام داراي ثبات بيشتر و رضايت و آرامبخشي بهتري بوده است (0.0001 P<‎). نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه فراواني آرا مبخشي عميق تر به همراه رضايت بالاتر در گروه دريافت كننده دكسمدتومدين + ميدازولام به صورت معناداري بيشتر از گروه ميدازولا م+ فنتانيل بود و مي توان نتيجه گرفت كه داروي دكسمتوميدين + ميدازولام نسبت به فنتانيل+ميدازولام اثرات بهتري دارد و استفاده از آن در اعمال جراحي حساس و انجام برونكوسكوپي تشخيصي دهاني و يا هنگام استفاده از تهويه مكانيكي و يا بيماراني كه مشكلات زمينه اي حساسي دارند كه نيازمند پايداري هموديناميك است داراي ارحجيت است. واژگان كليدي: فنتانيل، ميدازولام، دكسمدتومدين، تغييرات هموديناميك، آرامبخشي

235786

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

بهزاد احسن