عنوان
مقايسه سلامت روان مادران داراي كودك مبتلا به اوتيسم و مادران داراي كودك غير مبتلا به اوتيسم: يك مطالعه مقطعي در دو گروه
نويسنده اصلي
رشيدي، شهريار
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه و هدف: طيف اوتيسم يك بيماري هتروژن تكوين عصبي است كه باعث اختلال در تعاملات اجتماعي،كلامي،ذهني و رفتاري مي¬شود. شيوع جهاني اتيسم تقريبا زير 1 درصد تخمين زده مي¬شود. داده¬هاي جمعيتي شيوع بالاتر اوتيسم در كشورهاي با اقتصاد بهتر را نشان مي¬دهد. كودكان مبتلا به اوتيسم ممكن است كه يك عامل استرس زاي قوي براي خانواده باشد و يك اختلالي است كه ارتباط والدين با كودك را دچار تغيير خواهد كرد. رفتارهاي آسيب رسان كودك ممكن است باعث نا اميدي و وحشت در والدين شود. تربيت يك كودك با اختلال تكاملي مي تواند يك كار طاقت فرسا باشد به خصوص براي مادران كه در مراقبت از كودك بيشتر درگير هستند. مادران داراي كودك مبتلا به اوتيسم بيشتر از مادران داراي كودك با تكامل طبيعي از افسردگي رنج مي برند. مادران افسرده مهارت هاي تربيتي ضعيف تري دارند و داراي تعاملات منفي با كودكان خود هستند. افسردگي در مادر به عنوان يك عامل خطر براي كودك آزاري مي باشد.
روش كار: در اين مطالعه كه از نوع مقطعي داراي گروه كنترل بود تعداد 204 پرسشنامه در دو گروه شامل 102 مادر داراي كودك مبتلا به اوتيسم يا گروه كيس و 102 مادر داراي كودك غير مبتلا به اوتيسم يا گروه كنترل تكميل شد. انتخاب نمونه ها بر اساس پارامترهاي آماري مانند شيوع افسردگي در مادران داراي كودك مبتلا به اوتيسم و مادران داراي كودكان غير مبتلا به اوتيسم و همچنين توان آزمون و خطاي نوع اول بود. در اين پژوهش از پرسشنامه SCL-90-R استفاده شد. بيماران پس از امضاي رضايت نامه ي تنظيم شده، پرسشنامه را تكميل كردند و اطلاعاتشان كاملا محرمانه ماند. پس از تكميل پرسشنامه براساس پاسخ هاي مادران داده ها به نرم افزار spss انتقال داده شد و اناليز داده صورت گرفت و بر اساس آن ميزان شيوع افسردگي در دو گروه مادران داراي كودك مبتلا به اوتيسم و مادران داراي كودك غير مبتلا به اوتيسم مورد مقايسه قرار گرفت. نتيجه گيري: يافته‌هاي پژوهش حاضر به‌روشني نشان داد كه مادران داراي فرزند مبتلا به اوتيسم نسبت به مادران داراي كودك سالم در معرض مشكلات روان‌شناختي بيشتري قرار دارند. اين مشكلات طيفي از افسردگي و اضطراب تا اختلالات شخصيت و حساسيت‌هاي بين‌فردي را در بر مي‌گيرد. همچنين، سن بالاتر مادر به‌عنوان يك عامل جمعيت‌شناختي با بروز اين وضعيت ارتباط داشت. از اين مطالعه نتيجه گرفته شد كه وجود كودك مبتلا به اوتيسم اثر منفي قابل توجهي بر سلامت روان مادران دارد، حمايت‌هاي رواني، اجتماعي و آموزشي براي مادران اين كودكان ضرورت ويژه‌اي دارد و نقش حمايت اجتماعي و شدت علائم كودك به‌عنوان عوامل تعديل‌كننده بايد در برنامه‌ريزي‌هاي مداخله‌اي مورد توجه قرار گيرد.
كلمات كليدي: اوتيسم؛ مادر؛ سلامت؛ روان
شماره ركورد
235785
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
سليمان محمدزاده