بررسي پيامدهاي سوختگي در بيماران ديابتي و غير ديابتي بستري شده در بيمارستان كوثر سنندج 1398الي 1402

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: هيپرگليسمي در مرحله حاد پس از سوختگي با افزايش عوارض و مرگ و مير همراه است. دانش كمي در مورد تأثير هيپرگليسمي از قبل موجود به شكل ديابت بر پيامدهاي پس از سوختگي شديد وجود دارد. اين مطالعه با هدف بررسي پيامدهاي سوختگي در بيماران ديابتي و غير ديابتي بستري شده در بيمارستان كوثر سنندج 1398الي 1402انجام است. روش كار: اين مطالعه از نوع كوهورت گذشته نگر بصورت تمام شماري از كليه موارد سوختگي بالاي 18 سال كه در بخش سوختگي بيمارستان كوثر در بازه زماني ابتداي سال 1398 تا انتهاي سال 1402 بستري شده اند، انجام شد. در اين مطالعه كوهورت تك مركزي كه بيماران مبتلا به سوختگي بزرگسال ديابتي و بيماران غير ديابتي سوختگي بستري بين سال‌هاي 1398 و 1402 وارد شدند. بيماران ديابتي بر اساس اندازه گيري روزانه قند خون در طول بستري از غير ديابتي ها افتراق داده ميشوند. اطلاعات مورد نياز در اين مطالعه با استفاده از چك ليست خود محقق ساخته از پرونده هاي پزشكي استخراج گرديد. اطلاعات شامل اطلاعات دموگرافيك (سن، جنس، ، وضعيت تاهل و غيره)، تظاهرات باليني، بيماريهاي همراه ، پيامدهاي نهايي بود. بعد از جمع آوري اطلاعات داده هاي بدست آمده وارد نرم افزار STATA شده و مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج مطالعه حاضر نشان مي دهد كه ميانگين سن بيماران گروه غير ديابتي 57.37 سال و در گروه غير ديابتي 29.54 سال بوده و اين تفاوت ميانگين سني در بيماران ديابتي و غير ديابتي معني دار بوده است. همچنين نتايج نشان داد كه در گروه غير ديابتي 290 نفر (68.1%) از بيماران مرد و 136 نفر (31.9%) زن و در گروه ديابتي 11 نفر (45.8%) از بيماران مرد و 13 نفر (54.2%) زن مي‌باشند. فشارخون بالا در هردو گروه بيماران داراي بيشترين فراواني بوده است. طول مدت بستري در بيماران غير ديابتي 14.88 روز و در بيماران ديابتي 19.79 روز بوده و همچنين تعداد روز دريافت آنتي بيوتيك در بيماران غير ديابتي تقريبا 7 روز و در بيماران ديابتي 12 روز بوده است و اين تفاوت در نتايج در دوگروه معني دار بوده است. در گروه غير ديابتي 229 نفر (53.8%) و در گروه ديابتي 21 نفر (87.5%) آنتي بيوتيك دريافت كرده اند. در گروه غير ديابتي 378 نفر (88.7%) با بيشترين فراواني نوع سوختگي آنها حرارتي و در گروه ديابتي همه بيماران سوختگي آنها از نوع حرارتي بوده است. گروه غير ديابتي 84 نفر (19.7%) فوت شده و در گروه ديابتي 6 نفر (25%) فوت شده اند. نتايج نشان داد كه در گروه غير ديابتي 312 نفر (73.2%) با بيشترين فراواني اينتوبه نشده و 96 نفر (22.5%) قبل ورود به Bicu اينتوبه شده اند و در گروه ديابتي 17 نفر (70.8%) با بيشترين فراواني اينتوبه نشده و 4 نفر (16.7%) طي بستري در Bicu اينتوبه شده اند. نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه در گروه غير ديابتي 400 نفر (93.9%) و در گروه ديابتي 22 نفر (91.7%) جراحي شده اند و در گروه غير ديابتي 122 نفر (28.6%) و در گروه ديابتي 10 نفر (41.7%) خون دريافت كرده اند. نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه نشان ميدهد طول اقامت بيشتر و مصرف بيشتر انتي بيوتيك و نياز به دريافت خون در بيماران ديابتي بيشتر مي باشد؛ همچنين فشار خون بالا و سوختگي حرارتي به طور قابل توجهي با ديابت در بيماران سوختگي مرتبط است. ديابت عليرغم اينكه با عوارض و ناهنجاري هاي بيشتر همراه است، نقش جزئي در تعيين نتيجه آسيب سوختگي دارد. آموزش پيشگيرانه تر به بيمار در مورد آسيب حرارتي، سرمازدگي، بهبود زخم و عفونت در بيماران ديابتي براي كاهش تعداد صدمات تصادفي و بستري شدن در بيمارستان حائز اهميت است. واژگان كليدي: پيامد، سوختگي، ديابتي، غير ديابتي

235710

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كوروش اخباري، فرهنگ صفرنژاد