بررسي فاكتورهاي مرتبط با پيامد بيماري در بيماران مبتلا به سكته مغزي ايسكميك مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403

مقدمه: ابتلا به سكته مغزي به عنوان يكي از شايع‌ترين علل مرگ و ناتواني هم‌چنان رو به افزايش است و يكي از چالش‌هاي اصلي حوزه بهداشت و درمان است. با توجه به تفاوت فراواني تظاهرات باليني و عوامل خطر در جمعيت‌هاي مختلف، اين مطالعه با هدف بررسي فاكتورهاي مرتبط با پيامد بيماري در بيماران مبتلا به سكته مغزي ايسكميك مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403 انجام شده است. روش كار: اين مطالعه از نوع مطالعات كوهورت گذشته نگر بر روي افراد دچار سكته مغزي ايسكميك مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال 1403 با حجم نمونه 325 نفر انجام شد. بعد از تعيين تعداد نمونه ها بيماران داراي شرايط ورود به مطالعه را انتخاب و فاكتور هاي موثر بر پيش آگهي را ارزيابي كرده و در نهايت ارتباط آنها را با متغيير هاي وابسته مطالعه شامل :ميزان مرگ ومير ، ناتواني هاي همراه و طول مدت بستري در بيمارستان بررسي شد. داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 27 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. سطح معناداري آزمون 0.05 در نظر گرفته شد. يافته ها: نتايج نشان داد 107 نفر (32.9 درصد) بيماران با بيشترين فراواني در گروه سني 70-80 سال بوده كه 194 نفر (59.7 درصد) بيماران مرد و 131 نفر (40.3 درصد) زن بودند. 165 نفر (50.8 درصد) سابقه مصرف دخانيات، 44 نفر (13.5درصد) هايپرلپيدمي، 85 نفر (26.2 درصد) ديابت و 160 نفر ( 49.2 درصد) فشارخون را داشته اند. از علائم نورولوژيك 318 نفر (97.8 درصد) پارستزي صورت، 300 نفر (92.3 درصد) پارستزي فوقاني، 252 نفر ( 77.5 درصد) پارستزي تحتاني، 173 نفر (53.2 درصد) پارزي صورت، 157 نفر (48.3 درصد) پارزي فوقاني، 144 نفر (44.3 درصد) پارزي تحتاني، 100 نفر (30.8 درصد) پلژي صورت، 70 نفر (21.5 درصد) پلژي فوقاني، 65 نفر (20 درصد) پلژي تحتاني، 134 نفر (41.2 درصد) اختلال بلع، 73 نفر (22.5 درصد) اختلال بينايي و 60 نفر (18.5درصد) اختلال دفع را داشته اند. بين گروه هاي سني، سابقه مصرف سيگار، بيماري هاي زمينه اي، نياز به بستري در بخش مراقبت هاي ويژه و ميزان مرگ و مير با علائم و عوارض نورولوژيك در بيماران مورد مطالعه ارتباط معني دار آماري وجود دارد (0.0001P<‎). نتيجه‌گيري: سكته مغزي غالباً در افراد بالاي 60 سال و مردان بروز مي‌كند و افراد با فشار خون بالا و ديابت بيشتر در معرض خطر ابتلا به اين بيماري قرار دارند. با شناسايي گروه‌هاي پر خطر و شروع اقدامات پيش‌گيري كننده از سكته مغزي مي‌توان ميزان ابتلا به سكته مغزي را كاهش داد. هم‌چنين آموزش جامعه در رابطه با تظاهرات باليني شايع مي‌تواند در مراجعه سريع‌تر و شروع به هنگام درمان كمك كننده باشد. واژگان كليدي: سكته مغزي ايسكميك، پيامد بيماري، علائم نورولوژيك

235709

1404

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

هانا مكروني