بررسي فراواني عوارض ترومبوسيتوپني در بارداري و عوامل مرتبط با آن در شهرستان سنندج در سال هاي 1401 تا 1403

مقدمه: ترومبوسيتوپني در بين اختلالات خوني بعد از آنمي شايع ترين اختلال در حاملگي است و در 10 درصد حاملگي ها رخ مي دهد. ترومبوسيتوپني در خانم هاي حامله ممكن است همراه با عوارض مادري و نوزادي باشد. با توجه به اهميت تشخيص علت ترومبوسيتوپني كه در نحوه درمان بيماري موثر است و عوارضي كه ممكن است در حاملگي داشته باشد, اين مطالعه با هدف بررسي فراواني عوارض ترومبوسيتوپني در بارداري و عوامل مرتبط با آن در شهرستان سنندج در سال هاي 1401 تا 1403 انجام شده است. روش‌ كار: اين مطالعه به صورت مقطعي، توصيفي- تحليلي بر روي زنان بارداري كه طـي سال هاي 1401 تا 1403 كه در آزمايش هاي انجام شده پلاكــت كمتــر از 100000 در ميكرو ليتر داشــتند با حجم نمونه 350 نفر انجام شد. براي اين بيماران چك ليستي شامل اطلاعـات دموگرافيك، تعداد حاملگي زايمان سقط بيماري زمينه اي مصرف دارو سن حاملگي هنگام بستري، علت بـستري، تظاهرات باليني و آزمايش هاي اوليه تكميل گرديد. در اين بيماران،بيماري هاي زمينه اي، نحوه زايمـان، علـت سـزارين احتمـالي، نيـاز بـه تزريق خون، عوارض مادري (دكولمان، خونريزي حـين يا بعد زايمان يا سزارين)، جـنس نـوزاد، وزن نـوزاد، آپگـار نـوزاد، علت بستري احتمالي نوزاد و پلاكت روز ترخيص در پرسشنامه هاي مربوطه ثبت گرديد. بعد از جمع آوري اطلاعات داده هاي بدست آمده وارد نرم افزار SPSS27 شده و مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: نتايج نشان داد كه ميانگين سن شركت‌كنندگان برابر با 60/31 سال با انحراف معيار 20/6 سال بود. حداقل و حداكثر سن به ترتيب 16 و 50 سال گزارش شد. ميانگين تعداد بارداري برابر با 36/2 و انحراف معيار آن 26/1 گزارش شده و ميانگين تعداد سقط برابر با 38/0 و انحراف معيار آن 69/0 بوده و اكثر زنان مورد بررسي سابقه‌اي از سقط نداشته‌اند. بيشترين فراواني مربوط به گروه 37 تا 40 هفته بود كه شامل 207 نفر (59 %) از كل نمونه‌ها مي‌شد. از مجموع 351 زن باردار مبتلا به ترومبوسيتوپني مراجعه‌كننده به بيمارستان بعثت، GT با فراواني 255 نفر (72.6% ) شايع‌ترين علت اين اختلال شناخته شد و نقش اصلي را در بروز ترومبوسيتوپني ايفا كرده است. ساير علل ترومبوسيتوپني در اين جمعيت شامل سندرم HELLP، لوپوس بودند كه هر يك سهم اندكي از موارد را به خود اختصاص داده‌اند( در مجموع 6/21 %). نتايج نشان داد كه آتوني رحم با 14 مورد (4 درصد) و خونريزي بعد از زايمان با 11 مورد (3.1 درصد) بيشترين فراواني عوارض زايمان و درد زايمان با 97 مورد (27.6 درصد) و ترم با 84 مورد (23.9 درصد) بيشترين فراواني علت زايمان بوده و هايپرتيروئيدي با 81 مورد (23.1 درصد) بيشترين فراواني بيماري زمينه اي بوده است. در اين مطالعه، از مجموع 351 زن باردار مبتلا به ترومبوسيتوپني، پيامد مطلوب نوزادان نوزاد ترم (رسيده): 207 مورد (59%)، نوزاد پره‌ترم (نارس): 96 مورد (4/27 %)، نوزاد پست‌ترم (بيش از موعد): 28 مورد(8%) و پيامدهاي نامطلوب: مرگ داخل رحمي14 مورد (4 %)، مرگ نوزادي پس از تولد: 2 مورد (6/0 %) ، سقط جنين 3 مورد (9/0 %) بارداري خارج ‌رحمي يك مورد (3/0 %) ، مجموع پيامدهاي نامطلوب حدود 8/5 % بوده است. نتايج تحليلي نشان داد رابطه‌اي معنادار بين سن بارداري و افت پلاكت خون خون مشاهده شد(0.0001 P<‎) . ضريب همبستگي مثبت و معنادار بين ميزان پلاكت خون مادر و نمره آپگار دقيقه اول نوزاد نشان مي‌دهد كه: هرچه مقدار پلاكت خون مادر بيشتر باشد، احتمال كسب نمره آپگار بالاتر در دقيقه اول نوزاد نيز بيشتر است. با افزايش مقدار پلاكت خون مادر، نمره آپگار دقيقه 5 دوم نوزاد نيز به‌طور متوسط افزايش مي‌يابد. نتيجه‌گيري: در مطالعه ي انجام گرفته ي حاضر علل مربوط كه ترومبوسيتوپني مادران مورد مالعه قرار گرفت. علل مسبب به ترتيب شيوع شامل GT، Pre Eclampsia، HELLP، ITP، SLE، TTP بوده ساير علل در مادران هركدام شامل يك مورد بوده است از جمله لنفوم، سندرم استيون جانسون. در بررسي عوارض بروز بعد از زايمان عمده مادران يك بارداري بدون عارضه را تجربه نموده و در آنان كه دچار عارضه شده بودند اتوني رحمي و بعد از آن خونريزي بعد از زايمان شايعترين عوارض بودند. شديد ترين عارضه رخ داده مرگ مادر باردار بوده است كه در يكي از مادران رخ داد. بررسي پيامد جنيني بارداري ها اين نتيجه را به دنبال داشت كه عمده بارداري ها در زمان ترم ختم مي يابند. شايعترين علل ختم باداري قبل از رمان ترم مربوط به انديكاسيون مامايي بوده و پس از علل ديگر از جمله بارداري خارج رحمي، مرگ داخل رحمي و حاملگي مولار و ... بوده است. كلمات كليدي: عوارض، ترومبوسيتوپني، بارداري

235651

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

فريبا سيدالشهدايي