عنوان
بررسي تأثيرات دما در روش تشويه مغناطيسي با گاز شهري به‌عنوان كاهنده در فرآوري باطله‌هاي خط جداسازي مگنتيت جهت فرآوري آهن
نويسنده اصلي
راه‌كان، سجاد
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي معدن
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
باتوجه‌به كمبود مطالعات گذشته درباره‌ي پرعيارسازي باطله‌هاي خط جداسازي مگنتيت جهت فرآوري آهن به وسيله روش‌هاي
تشويه‌مغناطيسي و مشكلات فراوان موجود در اين عرصه، به انجام پژوهش با استفاده از روش‌هاي جديد و بهبوديافته كه منجر به بهبود قابل‌توجهي در فرايندهاي فرآوري آهن، افزايش عملكرد و كارايي فرايندهاي مختلف، بهبود كيفيت محصول نهايي كه از جمله آن‌ها مي‌توان به پرعيارسازي باطله‌هاي كم عيار كارخانه‌هاي فرآوري آهن اشاره نمود، همچنين كاهش آسيب‌هاي زيست محيطي مانند جلوگيري از به‌كارگيري مواد شيميايي مختلف براي استفاده از اين باطله‌ها به عناوين مختلف، جلوگيري از آلودگي آب و خاك كه به موجب ذخيره و دپو كردن انبوهي از اين باطله‌ها به وجود مي آيد و همچنين صرفه جويي در منابع و كارايي انرژي مانند به‌حداقل‌رساندن مرحله خردايش كه موجب صرفه جويي در هزينه و انرژي مي‌شود، توسط گاز احياكننده متان (CH4) يا گاز شهري به‌عنوان كاهنده در روش تشويه‌مغناطيسي بر روي باطله‌هاي خط جداسازي مگنتيت جهت فرآوري آهن، پرداخته شد . در طي انجام پژوهش، تشويه‌احيايي در دماهاي 550 ،500، 650 ،600 و 700 درجه سانتي گراد بر روي نمونه انجام پذيرفت و نمونه‌هاي احيا شده تحت انجام آزمون مغناطيس‌سنج نمونه ارتعاشي (VSM) براي اثبات مغناطيسي‌شدن نمونه‌ها قرار گرفته و نتايج باهم مقايسه شدند. در ادامه نمونه‌هاي احياشده در دو مسير يك‌مرحله‌اي و دومرحله‌اي قرار گرفتند؛ به اين‌صورت كه در جدايش مغناطيسي يك‌مرحله‌اي، نمونه‌ها فقط در ميدان مغناطيسي 1000 گوس و در جدايش مغناطيسي دومرحله‌اي، نمونه‌ها ابتدا در ميدان مغناطيسي 1000 گوس و پس از آن در ميدان مغناطيسي 600 گوس قرار گرفته و جداسازي شدند و در نهايت نمونه كنسانتره‌هاي نهايي هر دو مسير پس از انجام آزمون‌هاي طيف‌سنجي فلوئورسانس اشعه ايكس (XRF)، پراش اشعه ايكس (XRD)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) و طيف‌سنجي پراش انرژي (EDS يا EDAX) بايكديگر مقايسه شدند و شرايط عملياتي دمش گاز شهري به رآكتور، در فشار 1 بار و زمان 15 دقيقه، دماي 500 درجه سانتي گراد بود كه پس از مقايسه‌ي نتايج بدست آمده، عيار نمونه بهتر در جدايش مغناطيسي يك مرحله اي %57/141 و بازيابي عياري %64/45 و در جدايش مغناطيسي دومرحله‌اي نيز عيار نمونه بهتر % 62/57 و بازيابي عياري نمونه بهتر نيز % 75/74 بدست آمد.
شماره ركورد
235403
گرايش رشته تحصيلي
مهندسي فرآوري مواد معدني
دانشكده
مهندسي معدن
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان