بررسي اپيدميولوژيك بيماران مبتلا به سلياك مراجعه كننده به كلينيك سلياك بيمارستان امام خميني اروميه در سال هاي 1398-1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: بيماري سلياك يك اختلال ايمني مزمن است كه به دنبال مصرف گلوتن در افراد با ژنتيك مستعد ايجاد مي‌شود و مي‌تواند منجر به مشكلات گوارشي و اختلالات تغذيه‌اي گردد. اين مطالعه با هدف تعيين ويژگي‌هاي دموگرافيك و باليني بيماران مبتلا به سلياك مراجعه‌كننده به كلينيك سلياك در بيمارستان امام خميني اروميه انجام شد تا زمينه‌ساز بهبود راهكارهاي تشخيصي و درماني باشد. مواد و روشها: اين مطالعه پس از اخذ مجوز از كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي كردستان آغاز شد. پرونده‌هاي بيماران مبتلا به سلياك مراجعه‌كننده به كلينيك سلياك بيمارستان امام خميني در سال‌هاي 1398-1401 از بايگاني بيمارستان استخراج گرديد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه از پرونده بيماران در يك چك‌ليست ثبت شد و سپس با استفاده از شاخص‌هاي توصيفي در نرم‌افزار تحليل شدند. اين مطالعه براي اولين بار پروفايل اپيدميولوژيك (دموگرافيك و باليني) بيماران مبتلا به سلياك را در شهر اروميه مشخص مي‌كند. يافته ها: اين مطالعه به بررسي ويژگي‌ها، علائم باليني و فرآيند تشخيص بيماران مبتلا به سلياك در درمانگاه امام خميني (ره) اروميه پرداخت و شامل 127 بيمار مي‌باشد. بيماران با ميانگين سني 1/32 سال و گستره سني 15 تا 62 سال مورد بررسي قرار گرفتند. در بين آن‌ها 3/43% مرد و 7/56% زن بودند. 4/9% از بيماران سيگار مصرف مي‌كردند و هيچ‌كدام سابقه مصرف الكل نداشتند. تقريباً 3/91 % از بيماران از شير مادر تغذيه كرده‌اند، و 63% از آن‌ها تغذيه كمكي را در 6 ماهگي شروع كردند. علاوه بر اين، 8/63% از بيماران شاغل بودند و 9/55% مالك ملك شخصي بودند. 63.8% از بيماران دچار نقص در ميناي دندان بودند و 7/8% درماتيت هرپتي را تجربه كردند. نسبت بالايي از بيماران (3/91%) درد شكم را گزارش كردند، كه 6/64% از آن‌ها شدت درد زياد را تجربه كردند. همچنين، 3/54% از بيماران به يبوست و همچنين 54.3% به اسهال مبتلا بودند. علائم ديگري شامل تهوع (74%)، استفراغ (1/55%)، بي‌اشتهايي (2/73%)، و ترش كردن (7/82%) بود. آمار نشان مي‌دهد 3/91% از بيماران از افسردگي و 100% از اضطراب رنج مي‌بردند. ميانگين سن تشخيص بيماري سلياك 2/35سال بود، و همه بيماران در زمان تشخيص علائم گوارشي داشتند. غربالگري در 12% بيماران به دليل ابتلاي يكي از اعضاي خانواده و 4/9% به علت بروز علائم گوارشي صورت گرفته بود. تشخيص نهايي در 6/64% بيماران از طريق آزمايش خون و در 9/77% از طريق آندوسكوپي و بيوپسي تأييد شد. نتيجهگيري: نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد كه بيماري سلياك يك اختلال شايع با علائم گوارشي متنوع است كه تاثيرات قابل توجهي بر كيفيت زندگي بيماران دارد. بطوريكه در 3/91 % بيماران درد شكم و 3/54 % به يبوست و اسهال مبتلا بودند. علاوه بر اين 2/73 % از بيماران بي اشتهايي و 7/82 % ترش كردن را تجربه كردند كه نشان‌دهنده بار بالاي علائم گوارشي در اين گروه است. تشخيص به‌موقع و مناسب اين بيماري مي‌تواند به بهبود وضعيت بيماران كمك كند. از اين‌رو، پيشنهاد مي‌شود كه غربالگري بيماري سلياك در افراد با علائم مشكوك و سابقه خانوادگي مرتبط مورد توجه بيشتري قرار گيرد. واژگان كليدي : بيماري سلياك، اپيدميولوژي، ، تغذيه و سلامتي، غربالگري

234991

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

خالد رحماني، رعنا حسيني