اثربخشي آموزش مهارت خودمهارگري و همدلي بر پرخاشگري و علاقه ي اجتماعي كودكان

3/5/2023 12:00:00 AM

پرخاشگري در ميان كودكان و نوجوانان يك مسئله مهم و جدي است كه والدين و مربيان را بسيار نگران كرده است. هدف از انجام اين پژوهش بررسي تأثير آموزش مهارت خودمهارگري و همدلي بر پرخاشگري و علاقه¬ي اجتماعي در كودكان بوده¬ است. اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش¬آزمون و پس¬آزمون با گروه كنترل بود. جامعه¬ي آماري پژوهش شامل كليه¬ي دانش¬آموزان دختر دبستاني 10-8 ساله¬ي شهرستان ميبد در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه از ميان آن‌ها 30 نفر با روش نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در دو گروه 15 نفره¬ي آزمايشي و كنترل گماشته شدند. ابزار استفاده شده در اين پژوهش شامل پرسشنامه¬ي پرخاشگري كودكان نيلسون و همكاران (2000) و پرسشنامه¬ي علاقه¬ي اجتماعي كودكان عليزاده و همكاران (1393) مي¬باشد. پيش¬آزمون از هر دو گروه گرفته شد و سپس به افراد حاضر در گروه آزمايش مهارت‌هاي خودمهارگري و همدلي در 12 جلسه¬ي 90 دقيقه¬اي به‌وسيله‌ي بسته¬ي آموزشي مهارت خودمهارگري و همدلي جان بزرگي و همكاران (1398) آموزش داده شد و گروه كنترل آموزشي را دريافت نكردند. براي تحليل داده¬ها از روش تحليل كوواريانس چند متغيره و نرم‌افزار spss (نسخه 24) استفاده شد. نتايج به‌دست‌آمده از تحليل كوواريانس داده¬ها نشان مي¬دهد كه آموزش مهارت خودمهارگري و همدلي بر كاهش پرخاشگري و افزايش علاقه اجتماعي كودكان مؤثر بوده است. لذا مي¬توان از اين مداخله جهت كاهش مشكلات رفتاري ازجمله پرخاشگري و علاقه اجتماعي در مدارس و مراكز درماني و آموزش‌هاي فرزند پروري استفاده نمود.

233484

دانشگاه اردكان

چوب فروش زاده آزاده chobforoushzadeh azadeh