عنوان
اثربخشي طرحواره‌درماني بر صفات تاريك شخصيت، پريشاني روانشناختي و گرايش به خيانت زناشويي در زنان با سابقة خيانتِ همسر
تاريخ دفاع
10/20/2024 12:00:00 AM
كليدواژه فارسي
طرحواره‌درماني، صفات تاريك شخصيت، پريشاني روانشناختي، خيانت زناشويي
چكيده
پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي طرحواره‌درماني بر صفات تاريك شخصيت، پريشاني روانشناختي و گرايش به خيانت زناشويي در زنان با سابقۀ خيانت همسر انجام شد. اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه كنترل و با دورۀ پيگيري دو ماهه بود. جامعه آماري شامل زنان با سابقۀ خيانت همسر در يزد (1403) بود. حجم نمونه با استفاده از نرم‌افزار G*Power، 32 نفر (16 نفر در هر گروه) تعيين شد. شركت‌كنندگان به روش هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در گروه‌هاي آزمايش و كنترل جاي‌دهي شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي طرحوارۀ يانگ (YSQ)، صفات تاريك شخصيت دوجين كثيف (TDD)، پريشاني روانشناختي كسلر (K-10) و گرايش به خيانت زناشويي (ATIS) بود. داده‌ها با آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر با نرم‌افزار SPSS-23 تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد طرحواره‌درماني به‌صورت معناداري موجب كاهش صفات تاريك شخصيت (28/32=F)، پريشاني روانشناختي (03/12=F) و گرايش به خيانت زناشويي (34/14=F) در زنان با سابقۀ خيانت همسر مي‌شود (01/0>P) اما اثر آن بر پريشاني روانشناختي در دوره پيگيري ادامه نيافت. طرحواره‌درماني توانسته است صفات تاريك شخصيت، پريشاني روانشناختي و گرايش به خيانت زناشويي زنان با سابقۀ خيانت همسر را كاهش دهد. اين يافته‌ها براي طراحي مداخلات روانشناختي مرتبط با پيامدهاي خيانت زناشويي كاربردي بوده و به درمانگران توصيه مي‌شود.
شماره ركورد
233464
دانشگاه
دانشگاه اردكان
استاد راهنما
آريانپور حميدرضا Arianpour Hamidreza