ساخت و مشخصه يابي زخم پوش هيدوژني بر پايه كيتوسان و فلكس حاوي ذرات روي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي مواد

كارشناسي ارشد

چكيده زخم‌هاي مزمن مي‌تواند ناشي از عوامل مختلف مانند سوختگي، سرطان پوست، عفونت يا بيماري‌هاي زمينه‌اي مانند ديابت يا زخم‌هاي پروانه‌اي مي‌باشد. اين زخم‌ها نيازمند اقدامات پزشكي مناسب مي‌باشد. در اين پژوهش سعي بر اين شده است تا با ساخت زخم‌پوش هيدروژلي پلي‌وينيل‌الكل/ فلكس/كيتوسان/ ميكروذرات روي حاوي 0، 2، 5 و 10 درصد وزني ميكرو‌ذرات روي، براي تسريع بهبودي و حفظ رطوبت محل زخم‌هاي اين نوع بيماران كمك شود. بدين منظور، ابتدا مخلوط پلي‌وينيل‌الكل و كيتوسان تهيه شد، سپس عصاره‌ي فلكس از بذر گياه كتان گرفته شد و به مخلوط اضافه شد. درصدهاي متفاوت ذرات روي به مخلوط پلي‌وينيل‌الكل/كيتوسان/فلكس اضافه و زخم‌پوش‌ها تهيه شدند. از روش پراش پرتو ايكس به منظور تاييد فازهاي مطلوب و طيف‌سنجي فروسرخ با تبديل فوريه براي شناسايي گروه‌هاي عاملي شيميايي در زخم‌پوش‌هاي هيدروژلي استفاده شد. به منظور بررسي ذرات‌ روي در زخم‌پوش‌ها از نقشه‌ي آناليز عنصري نيز استفاده شد. استحكام كششي زخم‌پوش‌ها براي بررسي خواص مكانيكي استفاده شد. به منظور بررسي خواص زيستي زخم‌پوش‌ها آزمون‌هاي زيست‌تخريب‌پذيري، جذب آب و ثبت تغييرات pH انجام شد. نتايج حاصل نشان داد زخم‌پوش بدون ذرات روي بيشترين استحكام كششي معادل 7/32 مگاپاسكال را دارد، كه پراكنش مناسب ذرات سلولز موجود در فلكس و پلي‌وينيل‌الكل و هم‌چنين وجود پيوندهاي قوي هيدروژني در كيتوسان مي‌تواند دليل بر افزايش استحكام كششي زخم‌پوش‌ها باشد تمامي زخم‌پوش‌ها از استحكام كششي خوبي برخوردار بودند. نمونه داراي 2 درصد وزني ذرات روي به دليل پراكندگي خوب ذرات انعطاف‌پذيري خوبي برخوردار بود. همچنين، با افزودن هرچه بيشتر ذرات روي (10درصد) به زخم‌پوش هيدروژلي درصد جذب آب كمتر و زمان تخريب زخم‌پوش‌ها افزايش يافت.

233309

شناسايي و انتخاب مواد مهندسي

فني مهندسي گلپايگان

دانشگاه صنعتي اصفهان