اثرات سطوح مختلف علوفه و اندازه قطعات علوفه بر رشد، گوارش پذيري مواد مغذي، تخمير شكمبه اي و رفتارهاي تغذيه اي در گوساله هاي از شير گرفته هلشتاين تحت استرس گرمايي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

علوم دامي

دكتري

اين آزمايش براي بررسي اثرات تغذيه با جيره‌هاي داراي محتواي علوفه متفاوت و اندازه ذرات علوفه بر عملكرد، سلامت، هضم مواد مغذي، تخمير شكمبه، و فعاليت‌هاي رفتاري و جداسازي گوساله‌هاي شيري هلشتاين در شرايط دماي محيطي بالا طراحي شد. شصت گوساله ماده هلشتاين از شير گرفته شده (سن = 96.7 ± 7.62 روز، وزن بدن = 82.4 ± 10.4 كيلوگرم) به طور تصادفي به يكي از 4 تيمار در يك طرح فاكتوريل 2 در 2 در يك آزمايش 70 روزه اختصاص داده شدند. محتواي علوفه جيره (متوسط، 22.5 درصد، يا بالا، 40.0 درصد بر اساس ماده خشك) و اندازه ذرات يونجه (كوتاه، 4.39 ميلي‌متر، يا بلند، 7.22 ميلي‌متر به عنوان ميانگين هندسي) فاكتورهاي آزمايشي بودند، كه منجر به ايجاد تركيب‌هاي زير شد: 1) جيره‌هاي با علوفه بالا (HF ) با نسبت علوفه به كنسانتره 60:40 و يونجه با اندازه ذرات بلند (LPS ، HF-LPS) 2) جيره‌هاي HF با يونجه با اندازه ذرات كوتاه (SPS ، HF-SPS) 3) جيره‌هاي با علوفه متوسط (MF ) با نسبت علوفه به كنسانتره 5/22 : 5/77 با يونجه با اندازه ذرات بلند (MF-LPS) و 4) جيره‌هاي MF با يونجه با اندازه ذرات كوتاه (MF-SPS). شاخص دما-رطوبت به طور ميانگين 86/1± 73 بود، كه نشان مي‌داد گوساله‌هاي از شير گرفته شده استرس گرمايي متوسطي را تجربه كردند. سطح علوفه و اندازه ذرات يونجه با هم تعامل داشتند و بر مصرف ماده خشك تأثير گذاشتند، به طوري كه بيشترين مصرف (83/4كيلوگرم در روز) در گوساله‌هاي تغذيه شده با MF-SPS مشاهده شد. وزن نهايي بدن در گوساله‌هايي كه جيره‌هاي MF در مقابل HF دريافت كردند، بيشتر بود (164 در مقابل 152 كيلوگرم (01/0 p <)). ميزان نرخ تنفس هنگامي كه يونجه با اندازه ذرات كوتاه در مقابل يونجه با اندازه ذرات بلند در جيره HF گنجانده شد، كاهش يافت اما در جيره MF تغييري نكرد. دماي ركتال پايين‌تري در گوساله‌هاي تغذيه شده با جيره MF در مقابل HF ثبت شد. قابليت هضم ماده خشك و پروتئين خام در گوساله‌هاي تغذيه شده با جيره‌هاي MF نسبت به HF بيشتر بود، كه منجر به pH شكمبه‌اي پايين‌تر شد (12/6 در مقابل 30/6 (03/0p =)). قابليت هضم علوفه در گوساله‌هاي تغذيه شده با SPS در مقايسه با آنهايي كه با يونجه با اندازه ذرات بلند تغذيه شدند، بيشتر بود. تغذيه با جيره HF در مقايسه با MF، نسبت استات را افزايش داد اما سطح پروپيونات را كاهش داد. گنجاندن SPS در مقابل LPS ، زمان دراز كشيدن را در جيره HF كاهش داد (920 در مقابل 861 دقيقه ( 01/0p <)). گوساله‌هاي تغذيه شده با جيره‌هاي MF در مقابل HF زمان كمتري را صرف خوردن اما زمان بيشتري را صرف دراز كشيدن كردند، كه احتمالاً نشان‌دهنده راحتي بيشتر حيوان است. سطح علوفه جيره و اندازه ذرات علوفه با هم تعامل داشتند و بر انتخاب ذرات 19 ميلي‌متري تأثير گذاشتند، كه ميزان آن در جيره HF-SPS بيشتر بود. به طور كلي، سطح علوفه جيره تأثير قوي‌تري نسبت به اندازه ذرات علوفه بر عملكرد گوساله‌هاي از شير گرفته شده در معرض درجه متوسطي از استرس گرمايي داشت، زيرا تغذيه با جيره MF در مقابل HF منجر به مصرف خوراك بيشتر، وزن نهايي بدن بالاتر، اندازه‌هاي رشد ساختاري بيشتر، هضم مواد مغذي بهتر، و همچنين رفتار دراز كشيدن طولاني‌تر شد. گنجاندن يونجه با اندازه ذرات كوتاه در جيره‌هاي MF مصرف خوراك را افزايش داد.

233268

تغذيه دام

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان