عنوان
بررسي تأثير آموزش بر اساس مدل ارتقاي سلامت پندر بر سبك زندگي و خستگي بيماران با سرطان در بيمارستانهاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در سال 1401
نويسنده اصلي
بهرامي، مريم
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري داخلي جراحي
چكيده
زمينه و هدف: سرطان يك بيماري مزمن و ناتوان كننده است. از عوارض شايع درمان سرطان، خستگي و نيز كاهش
كيفيت زندگي بيماران در طول پروسه درمان ميباشد كه اين مسئله بر سبك زندگي اين بيماران تاثيرات مخربي ميگذارد.
مدل ارتقاي سلامت پندر شش حيطه ارتقاي سلامت شامل تغذيه، فعاليت بدني، مسئوليت پذيري سلامت، مديريت استرس،
روابط بين فردي و رشد معنوي دارد. اين مطالعه با هدف بررسي تأثير آموزش بر اساس مدل ارتقاي سلامت پندر بر سبك
زندگي و خستگي بيماران با سرطان در بيمارستانهاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه در سال 1401 انجام شد.
روش پژوهش: اين مطالعه يك مطالعه نيمه تجربي است. 78 بيمار مبتلا به سرطان در سال 1401 به روش در دسترس از
بخش آنكولوژي بيمارستان آموزشي طالقاني انتخاب و سپس بر اساس تخصيص تصادفي بلوك بندي شده به دو گروه
مداخله و كنترل تقسيم شدند. افراد در گروه مداخله به كمك مدل ارتقاي سلامت پندر در طي 4 جلسه 2 ساعته در كلاس
هاي مربوط به واحد تحقيقات بيمارستان طالقاني در طول 30 روز تحت آموزش قرار گرفتند. روند اجراي مطالعه به صورتي
بود كه تمامي افراد در دو گروه با تكميل فرم اطلاعات جمعيت شناختي و مقياس خستگي سرطان و پرسشنامه سبك زندگي
ارتقا دهنده سلامت، مورد ارزيابي قرار گرفتند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي پارامتري و ناپارامتري مقايسه
ي ميانگين ها انجام شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تي مستقل و زوجي و از آزمون هاي ناپارامتري يو من-
ويتني و ويلكاكسون استفاده شد. تمامي آناليز ها به كمك نرم افزار آماري 20SPSS و در سطح معني دار 0.05 صورت
گرفت.
يافته ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد اكثر افراد را در گروه مداخله مردان و در گروه كنترل زنان تشكيل دادند. متوسط
سني و نيز توزيع ويژگي هاي دموگرافيك در بين دو گروه داراي تفاوت آماري معناداري نبود. بر اساس نتايج پژوهش
حاضر، دو گروه مداخله وكنترل قبل از مداخله از نظر شاخص هاي دموگرافيك و سبك زندگي و خستگي همگن
بودند(0/05>p(. بعد از مداخله نتايج نشان دهنده بهبود سبك زندگي در تمامي ابعاد و كاهش ميزان خستگي در گروه
مداخله در مقايسه با گروه كنترل بود (0/05>p(.
نتيجه گيري: آموزش بر اساس مدل ارتقاي سلامت پندر داراي تاثير معناداري بر بهبود سبك زندگي و كاهش ميزان
خستگي بيماران سرطاني داشته و مي تواند در كنار درمانهاي دارويي به بهبود شرايط جسمي و رواني و نيز افزايش سطح
كيفيت زندگي اين بيماران كمك كند.
كليد واژه ها: سرطان، مدل پندر، ارتقاي سلامت، سبك زندگي، خستگي
شماره ركورد
233104
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري داخلي جراحي
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
مختار محمودي