عنوان
بررسي ميزان سالمندآزاري و ارتباط آن با تابآوري و سلامت سالمندان مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر سنندج در سال 1401
نويسنده اصلي
اسدي، رويا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
آموزش مامايي
چكيده
زمينه: سالمندي مرحله‌اي از عمر انسان است كه با تغييرات فيزيكي و رواني همراه مي‌شود كه مي‌تواند به مشكلات متنوعي در زمينه سلامت جسمي و رواني منجر شوند. سالمندآزاري از جمله چالش‌هاي مطرح در حيطه مراقبت از سالمندان است; شناسائي عوامل خطر، عوارض و عوامل پيشگيري¬كننده از آن نظير تاب¬آوري، نقش مهمي در ارتقاي سلامت سالمندان دارد؛ بنابراين مطالعه حاضر با هدف "تعيين ميزان سالمندآزاري و ارتباط آن با تابآوري و سلامت سالمندان مراجعه كننده به مراكز جامع سلامت شهر سنندج در سال 1401" انجام شد.
روش پژوهش: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي بود. جامعه پژوهش را كليه سالمندان واجد شرايط مراجعه¬كننده به مراكز جامع سلامت شهر سنندج تشكيل داد. نمونه پژوهش 200 نفر از سالمندان مراجعه¬كننده به اين مراكز بود كه به¬روش نمونه¬گيري دو¬ مرحله¬اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل: فرم ثبت مشخصات جمعيت‌‌شناختي و پرسشنامه –هاي مقياس سالمندآزاري، نسخه كوتاه پرسشنامه كيفيت زندگي مرتبط با سلامت و پرسشنامه تابآوري كانر و ديويدسون بود. جهت تشخيص اختلالات شناختي سالمندان فرم كوتاه آزمون شناختي مورد استفاده قرار گرفت. براي تحليل اطلاعات مطالعه از نرم¬افزار STATA12 استفاده شد. براي بررسي فرضيات مطالعه از آزمون¬هاي دقيق فيشر، كاي دو، آزمون تي مستقل، كروسكال¬واليس و من-ويتني استفاده شد. سطح معناداري برابر 05/0 درنظر گرفته شد.
يافته‌‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه اكثر سالمندان شركت‌‌كننده در مطالعه (5/57 درصد) مورد سالمندآزاري قرار گرفته بودند و شايع‌‌ترين نوع آزار تجربه شده توسط سالمندان آزار اقتصادي بود (5/35درصد). تجربه سالمندآزاري با متغيرهاي وضعيت تأهل (03/0P≤) محل سكونت (001/0P≤) وضعيت اشتغال( 02/0P≤) و داشتن بيماري مزمن (01/0P≤) ارتباط معني‌‌دار داشت. ميانگين و انحراف معيار نمرات تابآوري، سلامت كلي سالمندان به¬ترتيب (46/6±9/23) و (3/68±3/35) بود. ميانگين نمره سلامت جسمي و رواني سالمندان هم به ترتيب (15/1±61/13) و (32/3±74/16) بود. سالمندان داراي تجربه سالمندآزاري به¬طور معني¬داري داراي تاب¬آوري پائين¬تر (001/0P≤ ) نمره سلامت كلي (001/0P≤) و سلامت رواني (001/0P≤ ) كمتري بودند؛ اما ميزان سالمندآزاري با نمره سلامت جسمي ارتباط معني¬دار نداشت.
نتيجه‌گيري: با توجه به ميزان بالاي سالمندآزاري و وجود رابطه معني¬دار آن با سلامت رواني و ميزان تاب¬آوري، تدوين برنامه‌ها و تدابير جدي براي زمينه¬سازي سالمندي سالم، تقويت فرهنگ تكريم سالمندان و توانمندسازي سالمندان در ابعاد مختلف، بالأخص در بعد اقتصادي، ضروري است. غني¬سازي اوقات فراغت سالمندان نيز مي¬تواند با افزايش تابآوري، به عنوان يك عامل محافظتي در مقابل سالمندآزاري عمل كند و در ارتقاي سطح سلامت آنها مؤثر است.
كليدواژه‌ها: سالمند، سالمندآزاري، تابآوري، سلامت جسمي، سلامت رواني
شماره ركورد
233061
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
مامايي
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
ليلا هاشمي نسب