بررسي ميزان اعتماد عمومي به ارائه دهندگان خدمات سلامت در دوران پاندمي كوويد-19 در سطح شهر سنندج در سال 1402

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه و هدف: اعتماد يكي از جنبه هاي مهم روابط انساني و زمينه ساز مشاركت و همكاري ميان اعضاي جامعه است. اعتماد عمومي در پشتيباني از تدوين و اجراي خط مشي هاي عمومي و همين طور همراهي و همكاري اثربخش شهروندان نقش محوري ايفا ميكند، به علاوه اعتماد عنصر اصلي در رابطه ي پزشك و بيمار است و همواره مورد تأكيد فراوان بوده است. اعتماد عمومي به سيستم مراقبت هاي بهداشتي يك ضرورت حياتي مديريت در بحران هاي بهداشت عمومي مانند همه گيري COVID-19 است. اكثر مطالعات در مورد اعتماد در طول COVID-19 اعتماد سياسي، سازماني، اطلاعاتي يا فردي مربوط به بيماري Covid-19 را مورد بررسي قرار داده اند. با توجه به اينكه اعتماد عمومي به سياست‌هاي كنترل و پيشگيري از كوويد-19 يكي از موضوعاتي است كه كمتر به آن پرداخته شده است، لذا اين مطالعه با هدف بررسي ميزان اعتماد عمومي به ارائه دهندگان خدمات سلامت در دوران پاندمي كوويد-19 در سطح شهر سنندج انجام شد. روش كار: اين يك مطالعه از نوع مقطعي توصيفي-تحليلي بود. در اين تحقيق 387 نفر از افراد 18-60 سال كه براي دريافت خدمات به بيمارستانهاي سطح شهرستان سنندج مراجعه نمودند به صورت تصادفي انتخاب و پس از ارائه توضيحات لازم به اين افراد در زمينه اهداف پژوهشي و اخد رضايت آگاهانه جهت شركت در مطالعه، پرسشنامه ها در اختيار افراد موردمطالعه قرار داده شد. پرسشنامه شامل دو بخش اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه اعتماد عمومي بود، بازه ي نمرات از 33 تا 165 تعيين گرديد. اگر نمره پرسشنامه بين 33 تا 66 بود به منزله ي اعتماد بسيار كم، 67 تا 99 اعتماد كم، 100 تا 132 اعتماد متوسط و 133 تا 165 اعتماد زياد به ارائه دهنگان خدمات سلامت در نظر گرفته شد. يافته ها: از ميان 387 شركت كننده در مطالعه فراواني خانم ها 42.8% و فراواني آقايان شركت كننده 57.2% بوده است كه ميانگين سني تمام شركت كنندگان 37.47 ± 11.39 بود. 76.6% از شركت كنندگان داراي بيمه و 23.4% از شركت كنندگان فاقد بيمه ي پايه بودند. 32% از افراد شركت كننده درامدي كمتر از 15 ميليون تومان در ماه، 52.2% از افراد درامد بين 15 تا 25 ميليون تومان و 15.5% افراد درامد بيش از 25 ميليون تومان در ماه را ذكر كرده بودند. نمرات بدست آمده ار پرسشنامه ميزان اعتماد نشان داد 3.6% افراد در دسته ي اعتماد بسيار كم، 68.9% افراد اعتماد كم، 21.1% اعتماد متوسط و 6.4% افراد در دسته ي اعتماد زياد قرار گرفتند. ميان جنسيت و تاهل با ميزان اعتماد تفاوت معني داري مشاهده نشد؛ اما افراد داراي بيمه هاي پايه و همچنين بيمه هاي تكميلي رضايت و اعتماد بيشتري را در محور هاي مراقبت هاي بيمار محور و سياست هاي مراقبت از بيمار در سطح كلان داشتند و همچنين افراد با تحصيلات بالاتر و سطح درامدي بالاتر نيز به صورت معني داري اعتماد بيشتري در تمام محور ها به جز كيفيت همكاري ميان ارائه دهندگان خدمات را ذكر ميكردند نتيجه گيري: مطالعه حاضر نشان داد كه ميزان اعتماد به ارائه دهندگان خدمات سلامت پايين است در اين مطالعه ارتباط معنا داري ميان جنسيت و وضعيت تاهل با ميزان اعتماد به ارائه دهندگان خدمت سلامت ديده نشد؛ اما از نظر آماري ارتباط معني داري ميان افزايش سطح درامد و افزايش سطح تحصيلات با افزايش اعتماد عمومي در محور هاي ارائه ي خدمات ديده شد كه اين يافته ها در مطالعه ما مغاير با نتايج بدست آمد از مطالعات پيشين بود كه در آن ها ميان جنسيت مرد و سطح تحصيلات بالاتر و درآمد بالاتر با ميزان اعتماد پايين تر ارتباط معنادار برقرار بود. كلمات كليدي: اعتماد عمومي؛ ارائه دهندگان خدمات سلامت؛ پاندمي كوويد-19

233055

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

عبيدالله فرجي