عنوان
اولويت‌بندي مكاني براي حفاظت از تنوع زيستي در شهر اصفهان
نويسنده اصلي
موسويون، سارا
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
علوم و مهندسي محيط زيست
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
با گسترش شهرها و افزايش نرخ شهرنشيني در سال‌هاي اخير در ايران و جهان، تهديدات و خطرات زيان‌باري براي مناطق طبيعي و تنوع زيستي به‌وجود آمده است. شهرها باعث تكه‌تكه شدن زيستگاه‌هاي طبيعي و در نتيجه انقراض بسياري از گونه‌هاي گياهي و جانوري شده‌اند. لذا، ايجاد مناطق حفاظت‌شده شهري براي حفظ تنوع زيستي شهري و پايداري شهري و هم‌چنين ايجاد گذرگاهي براي اتصال دوباره مناطق طبيعي در سال‌هاي اخير اهميت روزافزوني يافته است. اين پژوهش با هدف شناسايي مناطق مناسب براي ايجاد منطقه حفاظت‌شده شهري در شهر اصفهان انجام شد. براي اين منظور در ابتدا با استفاده از لايه‌هاي آلودگي هوا، ترافيك شهري، فاصله از ساختمان‌ها، فاصله از راه‌ها و معابر، فاصله از منابع آبي و تراكم پوشش گياهي و نقاط حضور 18 گونه پرنده در پارك‌هاي شهر اصفهان، لايه‌ي مطلوبيت زيستگاه در نرم‌افزار MaxEnt براي تك‌تك گونه‌ها در شهر اصفهان ساخته شد و سپس لايه‌ي مقاومت زيستگاهي شهر اصفهان براي جابجايي پرندگان بين پارك‌هاي شهر، تهيه شد. در نهايت با كمك داده‌ها و لايه‌هاي اطلاعاتي ديگر مانند آلودگي هوا، غناي پرندگان و كاربري اراضي و از طريق مدل سلسله‌مراتبي (AHP) و روش تركيب خطي وزني (WLC)، پارك‌هاي شهري اولويت بندي شدند. نتيجه حاصل‌شده از اين پژوهش اين بود كه پارك‌هاي فدك، صفه، شهرك زاينده‌رود، باغ غدير، ناژوان و بوستان‌هاي حاشيه رودخانه زاينده‌رود براي ايجاد منطقه حفاظت‌شده شهري مناسب بودند كه از اين بين، سه پارك ناژوان، صفه و فدك پتانسيل تبديل شدن به منطقه حفاظت‌شده شهري را داشتند. با جريان دائمي زاينده‌رود در شهر اصفهان، ممانعت از تغيير كاربري اراضي در منطقه ناژوان و صفه و برنامه‌ريزي براي ثبت مناطق حفاظت‌شده شهري مي‌توان در جهت پايداري شهر اصفهان، خدمات اكوسيستمي را در اين شهر افزايش داد.
شماره ركورد
233051
گرايش رشته تحصيلي
مديريت و حفاظت تنوع زيستي
دانشكده
مهندسي منابع طبيعي
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان