شناسايي دقيق باكتري‌هاي بيمارگر گياهي مرتبط با بيماري سوختگي برگ پياز در استان اصفهان

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

گياه پزشكي

كارشناسي ارشد

چكيده طي سال‌هاي اخير، در مزارع تحت پوشش آبياري باراني مناطق تيران، دامنه، داران و سميرم اصفهان، يك نوع بيماري باكتريايي سوختگي در برگ¬هاي پياز(Allium sp.) رايج شده است كه خسارت قابل توجهي به توليد اين محصول وارد مي‌نمايد. علايم اوليه بيماري به¬ صورت لكه‌هاي سفيد دوكي در برگ¬ها بروز مي‌كند. با پيشرفت بيماري، اين لكه‌ها ابتدا آبسوخته و سپس نكروزه شده و با پيوستگي به هم، سوختگي (بلايت) كامل برگ¬ها ظاهر مي¬شود. با كشت جداگانه سوسپانسيون ترشحات (ooze) باكتريايي از لكه هاي سفيد (A)، نكروز (B) و بلايت برگي (C) هر 57 نمونه پياز جمع¬آوري شده، يك باكتري گرم منفي با كلني¬هاي كرم رنگ، دوكي شكل، غير¬فلورسنت و كند¬¬ رشد بصورت غالب روي محيط¬هاي كشت Nutrient Agar و King’B رشد نمود. اين جدايه¬هاي باكتريايي به دست آمده از هر نوع لكه در هر كدام از نمونه‌ها، الگوي تكثير DNA يكساني در آزمون¬هاي انگشت نگاري ژنتيكي با ERIC و BOX داشتند و تفاوتي بين آن‌ها مشاهده نشد. در آزمون بيماريزايي نماينده¬هاي منتخب اين جدايه¬هاي باكتريايي روي برگ¬هاي پياز و پيازچه، طي دو هفته لكه¬هاي سفيدي ظاهر شد كه به تدريج حالت نكروز به خود گرفتند. شباهت توالي¬يابي نوكلئوتيدي ناحيه16S rRNA، ژن توليد كروناتين (cfl) و هر كدام از ژن¬هاي خانه¬دار gyrB وrpoD در جنس سودوموناس نشان داد كه اين جدايه¬هاي باكتريايي در حدي بالاتر از %99 به باكتري‌هايP. syringae pv. alliifistulosi و P. coronafaciens شباهت دارندكه به ترتيب به عنوان عوامل بلايت برگي و زردي جوانه پياز گزارش شده‌اند. در ترسيم درخت فيلوژنتيكي بر اساس توالي ژن¬هاي خانه¬داري gyrB، rpoD و glt1، جدايه‌هاي باكتري‌هاي عامل سوختگي باكتريايي پياز اصفهان با جدايه‌هاي P. syringae pv. alliifistulosi يك شاخه تشكيل دادند كه در مجاورت استرين هاي P. coronafaciens و P. syringae pv. tremae قرار داشت. در ادامه آزمايشات، با استفاده از جفت آغازگر hrpZ group IV يك قطعه 780 نوكلئوتيدي در جدايه‌هاي باكتريايي پياز اصفهان تكثير شد كه نشان دهنده وابستگي آن‌ها به گروه IV باكتري‌هاي P. syringae بود. از آنجايي كه،P. syringae pv. tremae عضو شاخص گروه V شناخته مي‌‌‌‌‌شود و تاكنون گزارشي از آن به عنوان عامل بيماري گياهان خانواده پياز ارائه نشده است، تعلق جدايه‌هاي اصفهان به P. syringae pv. tremae منتفي شد. همچنين، با توجه به اختلاف علايم در برگ‌هاي پياز (ايجاد زردي برگ با P. syringae pv. coronafaciens در مقابل بلايت برگ پياز هاي اصفهان)، توانايي توليد فلورسين و هيدروليز آسكولين پاتووار coronafaciens P.برخلاف غيرفلورسنت بودن و ناتواني هيدروليز آسكولين جدايه‌هاي اصفهان، حضور پلاسميد pCOR1 در باكتري عامل بيماري Yellow bud و عدم رديابي آن در جدايه‌هاي باكتريايي اصفهان، احتمال اوليه مبني بر دخالت P. syringae pv. coronafaciens در بروز بيماري بلايت برگ‌هاي پياز استان اصفهان از ميان رفت. شباهت %100 توالي جدايه‌هاي باكتريايي پياز اصفهان با جدايه‌هاي P. syringae pv. alliifistulosi، قرار گرفتن آن‌ها در يك شاخه درخت فيلوژنتيكي، تعلق هر دو باكتري به گروه IV از P. syringae ، حضور ژن كروناتين در هر دو گروه و تكثير قطعه bp230 DNA (همولوگي %100) در جدايه‌هاي باكتريايي پياز اصفهان با جفت آغازگر اختصاصي توصيه شده براي شناسايي P. syringae pv. alliifistulosi، تاييد نمودكه شناسايي عامل بيماري سوختگي باكتريايي برگ¬هاي پياز در استان اصفهان تحت عنوان P. syringae pv. alliifistulosi منطقي مي‌باشد. با اين وجود، فلورسنت بودن و عدم بيماريزايي P. syringae pv. alliifistulosi روي گياهان گندميان در مقابل غيرفلورسنت بودن و قدرت بيمارگري جدايه‌‌هاي باكتريايي بلايت برگي اصفهان بر روي گندم، جو، چاودار و يولاف نشان داد كه آن‌ها با همديگر تفاوت‌هايي نيز دارند كه نيازمند بررسي‌هاي بيشتري است. كلمات كليدي: سوختگي باكتريايي برگ پياز، كروناتين، ژن¬هاي خانه¬دار، P. syringae pv. alliifistulosi

232966

بيماري شناسي گياهي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان