عنوان
بررسي ميزان همبستگي محيط كار سالم با شايستگي باليني پرستاران شاغل در بخش‌هاي مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1402
نويسنده اصلي
روزبهاني، آرزو
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پرستاري مراقبت هاي ويژه
چكيده
زمينه و هدف: بخش¬هاي مراقبت ويژه از اركان مهم بيمارستان‌ها مي‌باشند كه بيماران با شرايط بحراني در آن بستري هستند. پرستاران با شايستگي بالا در بخش¬هاي مراقبت ويژه از طريق ارائه خدمات درماني باكيفيت نقش مهمي در بازگرداندن سلامتي به بيماران دارند. شناسايي فاكتورهاي موثر در توسعه شايستگي باليني پرستاران، امري ضروري است. از فاكتورهاي خارجي كه مي تواند با شايستگي باليني پرستاران در ارتباط باشد، سازماندهي محيط كار مي‌باشد. لذا اين مطالعه با هدف تعيين ميزان همبستگي محيط كار سالم با شايستگي باليني در پرستاران شاغل در بخش‌هاي مراقبت ويژه بيمارستان‌هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1402 انجام شد.
روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع مقطعي است. جامعه پژوهش شامل تمامي پرستاران بخش¬هاي مراقبت ويژه بيمارستان¬هاي كوثر، توحيد وبعثت شهر سنندج بود. معيارهاي ورود به مطالعه شامل تمايل به شركت در مطالعه، مدرك تحصيلي كارشناس پرستاري و بالاتر، حداقل يك سال سابقه كار باليني در بيمارستان، حداقل شش ماه سابقه كار در بخش‌هاي مراقبت ويژه شامل ICU، CCU و دياليز و عدم اشتغال در سطوح مديريت پرستاري بود. نمونه ها در صورت پاسخ ناقص به پرسشنامه از مطالعه خارج شدند. نهايتا 245 پرستار به روش سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزارهاي جمع آوري اطلاعات پرسشنامه¬هاي محيط كار سالم و شايستگي باليني بود. براي تحليل داده¬هاي مطالعه از نسخه 12 نرم افزار STATA و آزمون هاي آماري تي مستقل، تحليل واريانس يك‌طرفه و كروسكال واليس استفاده شد. سطح معناداري كمتر از 5 درصد درنظر گرفته شد.
يافته‌ها: بر اساس نتايج 198 نفر (1/81 درصد) از پرستاران مورد پژوهش با بيشترين فراواني سلامت محيط كار خود را در وضعيت پايين و 43 نفر (6/17 درصد) در وضعيت مناسب و تنها 3 نفر (3/1درصد) در وضعيت بسيار مناسب توصيف كرده¬اند. همچنين ميانگين شايستگي باليني72/2±5/86 است. بيشترين و كمترين ميانگين ابعاد شايستگي باليني به ترتيب مربوط به بعد تواناييهاي مديريتي با 97/3± 58/88 و تضمين كيفيت با 78/3±81/82 بوده است. بين متغيرهاي بخش محل خدمت و بيمارستان محل خدمت (مركز آموزشي درماني توحيد) با محيط كار سالم ارتباط آماري معني¬دار وجود داشت (05/0 p<). همچنين بين جنسيت و بيمارستان محل خدمت پرستاران مورد پژوهش با شايستگي باليني ارتباط معني¬دار آماري وجود داشت (05/0 p<). بر اساس نتايج بين محيط كار سالم با شايستگي باليني كل و ابعاد آن در پرستاران مورد مطالعه ارتباط آماري معني¬داري وجود نداشت (05/0 p>).
نتيجه‌گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه ميزان سلامت محيط كار پايين اما شايستگي باليني پرستاران نسبتا خوب بود. همچنين بين محيط كار سالم با شايستگي باليني كل و ابعاد آن در پرستاران مورد مطالعه ارتباط آماري معني¬داري وجود نداشت.اگرچه معناداري ارتباط دو متغيير محيط كارسالم با شايستگي باليني پرستاران در اين مطالعه به اثبات نرسيد اما از اهميت لزوم تامين محيط كار سالم براي پرستاران نمي¬كاهد.
كليد واژه‌ها: محيط كار سالم، شايستگي باليني، پرستاران، بخش مراقبت ويژه
شماره ركورد
232958
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پرستاري مراقبت هاي ويژه
دانشكده
پرستاري مامايي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
استاد راهنما
پروين محمودي