بررسي تاثير داروهاي اكسي توسين و ميزوپروستول بر تعداد سلول هاي بنيادي خونساز خون بندناف

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ايمني شناسي

مقدمه: پيوند سلول هاي بنيادي خونساز يك درمان موثر براي بيماري هاي بدخيم و غير بدخيم خوني است. خون بند ناف بيش از 30 سال است كه به يك منبع پيوند سلول هاي بنيادي خونساز در دسترس و قابل اعتماد تبديل شده است كه داراي مزايا و معايبي است. تعداد كل سلول هاي هسته دار و سلول هايCD34+، تعيين كننده هاي مهم موفقيت پيوند و بقا پس از پيوند خون بندناف مي باشند . اما از اصلي ترين معايب پيوندخون بندناف، دوز كم سلولي است. دانستن عوامل موثر بر دوز سلولي خون بندناف، به تهيه واحدهاي خون بندناف بهينه ومناسب پيوند و كاهش هزينه و اتلاف زمان در ذخيره سازي واحدهاي نامناسب كمك مي كند. ما نيز در اين مطالعه تاثير دو داروي اكسي توسين و ميزوپروستول را بر دوز سلول هاي CD34+بررسي كرديم. مواد و روش ها: اين مطالعه شامل 3 گروه بود؛1.گروه كنترل، 2.گروه اكسي توسين، 3.گروه ميزوپروستول. از هر گروه، 12 نمونه خون بندناف با رضايت آگاهانه مادران گرفته شد و در لوله فالكون حاوي ضدانعقاد EDTA ريخته شد؛ سپس بافي كوت بدست آمده از سانتريفوژ نمونه ها، روي فايكول برده شد و لايه ي سلول هاي تك هسته كه حاوي سلول هاي بنيادي خونسازاست جدا شد و با آنتي بادي هاي CD34 و CD45 رنگ آميزي گرديد. درنهايت بااستفاده از تكنيك فلوسايتومتري، سلول هاي مدنظر شمارش و آناليز شدند. نتايج: سلول هاي تك هسته اي CD45+ بر اساس SCC جداشدند سپس از داخل اين سلول ها، سلول هاي CD34+ گيت شدند و درصد آنها مشخص شد. نتايج بدست آمده تحت آناليز آماري قرار گرفتند. نرماليتي تست وآزمون هاي كروسكال واليس و يومن ويتني براي مقايسه درصد سلول هاي CD34+ گروه كنترل/ اكسي توسين و گروه كنترل/ ميزوپروستول انجام شد كه ارتباط معناداري بين گروه كنترل با گروه هاي اكسي توسين و ميزوپروستول يافت نشد. نتيجه گيري: با توجه به اينكه كه ارتباط معناداري بين درصد سلول هاي CD34+ گروه كنترل با گروه هاي اكسي توسين و ميزوپروستول يافت نشد، استفاده از اين دو دارو بر تعدادسلول هاي بنيادي خونساز خون بندناف تاثيري ندارد. واژه هاي كليدي: سلول هاي بنيادي خونساز؛ اكسي توسين؛ ميزوپروستول

232774

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ايمني شناسي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمدرضا رحماني، محي الدين برزگر