تهيه فرمولاسيون موضعي از نانوفيبر الكتروريسي شده موسيلاژ گياه انجيرتيغي هندي Opuntia ficus indica (L.) Mill حاوي دفروكسامين

رشت

مقدمه: پوست بزرگ‌ترين عضو بدن انسان است كه از بافت‌هاي داخلي در برابر آسيب‌هاي حرارتي، شيميايي و يا باكتريايي محافظت مي‌ كند. از هجوم پاتوژن ها به بدن جلوگيري مي كند و هموستاز را حفظ مي كند. بنابراين، اختلال در ساختار آناتوميك پوست به دليل زخم هاي موضعي يك مشكل بزرگ است و نياز به بهبودي سريع دارد. مهم‌ترين نكته در مراقبت از انواع زخم، تميز نگه داشتن زخم و حفاظت آن از عوامل بيماري زا است كه مي‌تواند با استفاده از انواع پانسمان‌ها و فرمولاسيون‌هاي پوستي نوين انجام پذيرد. مزيت فرمولاسيون‌هاي موضعي نوين پوشاننده زخم در اين است كه علاوه بر حفاظت فيزيكي از زخم مي‌توانند حامل دارو‌هاي مؤثر در تسريع بهبود زخم باشند. دفروكسامين مزيلات(DFO) كه يك شلاتور آهن مي‌باشد نيز، داراي اثرات مثبتي در افزايش رگ‌زايي و بهبود زخم پاي ديابتي مي‌باشد. موسيلاژ گياه انجير تيغي هندي Opuntia ficus‐indica(L.)Mill داراي پتانسيل ايجاد يك پوشش پليمري فيزيكي بر روي پوست، خواص مرطوب كنندگي، التيام بخشي و حتي آنتي ميكروبيال است؛ در نهايت هدف از اين مطالعه تهيه فرمولاسيون موضعي از دفروكسامين با استفاده از نانوفيبر¬هاي به دست آمده طي فرايند الكتروريسي است. استفاده از موسيلاژ گياه انجير هندي براي تهيه نانوفيبر هاي تركيب شده با دفروكسامين، براي اولين بار در اين مطالعه انجام خواهد شد. روش: جهت استخراج موسيلاژ از كلادود‌هاي گياه از آب و اتانول 96% استفاده شد. از محلول آبي PVAبه عنوان پليمر كمكي جهت بهبود خصوصيات مكانيكي استفاده شد. در ادامه فرمولاسيون‌هاي موضعي پوستي به شكل فيلم پليمري توسط عوامل اتصال دهنده سيتريك اسيد و گلوتارآلدهيد ساخته شد. براي توليد پد هاي نانواليافي از يك دستگاه الكتروريسي مجهز به دو نازل تزريق استفاده شد. محلول هاي پليمري بر روي يك فويل آلومينيومي دوار الكتروريس شدند. در نهايت نانوالياف تهيه شده ، از لحاظ ميزان DFO انباشت شده، و رهش آن در زمان¬هاي مختلف بررسي شد. هم چنين تست هاي مكانيكي و فيزيكوشيمايي شامل كشش پذيري، انحلال پذيري، درصد رطوبت فيلم، و هم¬چنين مقايسه طيف IR نمونه هاي تهيه شده ارزيابي شد. نتايج: بهترين فرمولاسيون‌هاي ساخته شده از نظر خصوصيات فيزيكوشيميايي و مورفولوژي ظاهري با استفاده از سيتريك اسيد 40% وزني نسبت به مجموع وزن موسيلاژ خشك و PVAو سپس قرار گرفتن فيلم پليمري در مجاورت بخارات گلوتارآلدهيد توليد گرديد. فرمولاسيون فيلم پليمري نهايي انحلال پذيري 76/12%و رطوبت 3/9% داشته است. نتايج تست كشش نشان داد فرمولاسيون فيلم پليمري تا 3/6 درصد طول اوليه خود افزايش طول داشت و نيرويي معادل 29/7 نيوتن و فشاري برابر باMPa 4/6 را تا لحظه پاره شدن تحمل نمود. حدود 40% از دارو بارگذاري شده در 5 ساعت اول آزاد گرديد و سپس آزادسازي تدريجي دارو ادامه داشته به گونه اي كه در ساعت 48 حدود 70% از دارو از فرمولاسيون فيلم پليمري آزاد شده بود.

232685

علوم پزشكي گيلان