بررسي اثر درمان با امپاگليفلوزين بر استرين طولي و مكانوانرژتيك ميوكارد بطن چپ در بيماران ديابتي مراجعه كننده به درمانگاه مركز آموزشي درماني حشمت رشت درسال 1402

رشت

چكيده هدف: در اين مطالعه، هدف ما بررسي تاثير امپاگليفلوزين، نوعي مهاركننده SGLT-2، بر انقباضات و كارايي پمپاژ قلبي در بيماران مبتلا به ديابت شيرين (DM) است. اين مهاركننده‌ها به شكل رايج در درمان بيماري‌هاي قلبي- عروقي مانند نارسايي قلبي و بيماري عروق كرونر استفاده مي‌شوند. مواد و روش ها: در اين مطالعه ي تحليلي مقطعي، قبل از تجويز Empagliflozin، سوابق اكوكارديوگرافي 60 بيمار مبتلا به ديابت شيرين با سن بالاي 18 و زير 65 سال ، ارزيابي شد. فعاليت و شاخص مكانيكي-انرژي ميوكارد (MME) و همچنين كشش طولي كلي (GLS) نيز تعيين شد. پس از 3 ماه درمان با امپاگليفلوزين، بررسي ها تكرار و نتايج با داده هاي اوليه مقايسه شدند. مقدار p<0.05 به معناي معنا دار بودن رابطه آماري تعيين شد و آناليز داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS بود. يافته‌ها: طبق نتايج اين مطالعه، ميانگين گلوبال استرين ميوكارد در ويوي ) A4C ±3.84 15.69 ) درصد بود كه بعد از سه ماه درمان به ميانگين ( 3.46±17.58) درصد افزايش يافت كه با ميانگين اختلاف 2.43±1.89 و P value كمتر از0.001> ار نظر آماري معنادار بود. همچنين ميانگين گلوبال استرين ميوكارد در ويوي A2C قبل و بعد از درمان به ترتيب( 3.11±14.72) و (3.50-+16.76) درصد بود كه با ميانگين اختلاف 2.68±2.04 و P value كمتر از0.001> به لحاظ آماري معنادار مي باشد.در اين مطالعه ميانگين گلوبال استرين ميوكارد درويوي A3C قبل از درمان 3.45 ±14.67 و بعد از درمان 3.44±16.43 درصد بود كه با ميانگين اختلاف 2.11±1.75 و P value كمتر از0.001> ار نظر آماري معنادار گزارش گرديد. به همين ترتيب گلوبال استرين متوسط بطن چپ نيز از 2.74±15.04 قبل از درمان با امپاگليفلوزين به 2.94±16.92 درصد بعد از درمان افزايش داشته است كه اين ميزان با ميانگين اختلاف 1.47±1.87 و P value كمتر از0.001> ار نظر آماري معنادار مي باشد. طبق داده هاي اين مطالعه متوسط مكانوانرژتيك ميوكارد از 6.53±25.69 ميلي ليتر بر ثانيه قبل از درمان با امپاگليفلوزين به 6.24±29.36 ميلي ليتر بر ثانيه بعد از درمان افزايش نشان داد كه اين ميزان با ميانگين اختلاف4.24±3.66 و P value كمتر از0.001> به لحاظ آماري معنادار است. نتيجه گيري: افزايش كشش طولي و مكانوانرژتيك ميوكارد بطن چپ پس از استفاده از امپاگليفلوزين به مدت 3 ماه در بيماران مبتلا به ديابت مشاهده شد. اين نتيجه نشان مي دهد كه امپاگليفلوزين كارايي و انقباض پمپ بطن چپ را بهبود مي بخشد. كلمات كليدي: امپاگليفلوزين، كشش طولي سراسري، كارايي مكانيكي-انرژي ميوكارد

232678

علوم پزشكي گيلان