عنوان
بررسي پايلوت الگوي مصرف داروهاي پروكينتيك در بيماران بدحال بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان پورسينا رشت، 1402
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: استفاده از داروهاي پروكينتيك در بيماران بدحال بخش مراقبت‌هاي ويژه شايع است و تفاوت‌هاي معناداري در الگوهاي مصرف بر اساس ويژگي‌هاي دموگرافيك و باليني بيماران مشاهده مي‌شود. با توجه به نبود پروتكل خاص براي تجويز اين داروها جهت افزايش تحمل پذيري گوارشي هنگام تغذيه از طريق گاواژ در بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه، هدف اين مطالعه تعيين الگوها و روندهاي مصرف داروهاي پروكينتيك و ارزيابي ارتباط آن‌ها با ويژگي‌هاي باليني بيماران است. نتايج اين مطالعه مي‌تواند به بهبود راهنماهاي درماني و مديريت دارويي در بخش‌هاي مراقبت‌هاي ويژه كمك كند.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه به روش توصيفي-مقطعي آينده‌نگر در طي 6 ماه از مهرماه 1402 تا فروردين 1403 در بخش هاي مراقبت هاي ويژه بيمارستان پورسينا رشت انجام شد و 110 بيمار از 574 بيمار بستري شده در اين مركز داروهاي پروكينتيك دريافت كردند. داده‌هاي موردنياز از پرونده‌ها و كاردكس بيماران جمع‌آوري و تحليل شدند. براي توصيف داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي همچون ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد استفاده شد. محاسبات با نرم‌افزار SPSS نسخه 28 انجام گرفت.
نتايج: از 574 بيمار مورد مطالعه، 19 درصد (110 بيمار) داروهاي پروكينتيك دريافت كردند. شايع‌ترين داروهاي پروكينتيك مصرفي متوكلوپراميد تزريقي، قرص دمپريدون و قرص اريترومايسين بودند. تركيب متوكلوپراميد تزريقي و دمپريدون رايج‌ترين رژيم تركيبي بود. تغذيه انترال در 8/71 درصد بيماران با پروكينتيك‌ها بهبود يافت. به ازاي هر بيمار، 06/1 تداخل جدي (رده D يا X) ناشي از داروهاي پروكينتيك مشاهده شد.
نتيجه‌گيري: نتايج نشان مي‌دهد كه در درصد قابل توجهي از بيماران بخش مراقبت‌هاي ويژه داروهاي پروكينتيك تجويز مي‌شوند، لذا پايش عوارض و تداخلات جدي اين داروها بسيار حائز اهميت است. همچنين، آگاهي‌رساني به كادر درمان درباره عدم نياز به تجويز هم‌زمان متوكلوپراميد و دمپريدون و ترجيح تجويز اريترومايسين به‌جاي يكي از مهاركننده‌هاي گيرنده دوپاميني ضروري است.
شماره ركورد
232661
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان