بررسي تغييرات شايع¬ترين يافته¬هاي درموسكوپيك پيش و پس از درمان بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس مراجعه كننده به درمانگاه¬هاي پوست و مو دانشگاه علوم پزشكي گيلان در زمستان 1402 تا پايان بهار 1403

رشت

چكيده مقدمه: ليكن پلانوپيلاريس نوعي از ليكن پلان مي¬باشد كه فوليكول هاي مو را درگير مي¬كند. اين بيماري شايع¬ترين علت آلوپشي¬هاي سيكاتريسيل (اسكاري) اوليه (PCA) مي¬باشد. ليكن پلانوپيلاريس موجب ريزش دايمي موها شده و جنبه¬هاي اجتماعي و رواني زندگي بيمار را تحت تاثير قرار مي¬دهد. از اين رو تشخيص و درمان مناسب اين بيماري از اهميت بالايي برخوردار است. برخي پژوهش¬ها نشان دهنده ارتباط شدت بيماري ليكن پلانوپيلاريس با برخي يافته-هاي درموسكوپيك مي¬باشد. از اين رو امكان وجود ارتباطي بين تغييرات يافته¬هاي درموسكوپيك و پاسخ به درمان در بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس دور از ذهن نمي¬باشد. لذا در مطالعه حاضر برآن شديم كه به بررسي مشخصات درموسكوپيك پيش از درمان و پس از درمان ليكن پلانوپيلاريس بپردازيم. مواد و روشها: طي يك مطالعه مقطعي تحليلي به منظور بررسي تغييرات شايع¬ترين يافته¬هاي درموسكوپيك پيش و پس از درمان بيماران مبتلا به ليكن پلانوپيلاريس، اطلاعات بيماران جمع¬آوري شدند. اطلاعات دموگرافيك بيماران (سن و جنس)، سوابق پزشكي، شرح حال مربوط به بيماري فعلي، معاينات پزشكي، محاسبه ايندكس فعاليت بيماري ليكن پيلانوپيلاريس قبل از شروع درمان، يافته¬هاي مربوط به درموسكوپي و photo پيش و پس از درمان بيمار، جمع¬آوري شدند. درموسكوپي در مطالعه حاضر با استفاده از دستگاه درموسكوپي موجود دربخش پوست دانشگاه و به وسيله دو درماتولوژيست كار آزموده و آگاه به موضوع مطالعه انجام شد. در نهايت اطلاعات جمع¬آوري شده وارد نرم-افزار SPSS نسخه 22 شدند. يافتهها: از 38 بيمار مورد بررسي، ميانگين سن آن¬ها 98/11 ± 31/41 سال مي¬باشد. 12 بيمار (6/31%) مذكر و 26 بيمار (4/68%) مونث بودند. 18 بيمار (4/47%) حداقل يك بيماري زمينه¬اي و 20 بيمار (6/52%) هيچ بيماري زمينه¬اي نداشتند. ميانگين نمره ايندكس فعاليت بيماري پيش از درمان، 93/1 ± 91/4 و پس از درمان، 48/1 ± 93/1 بود. ميانگين نمره ايندكس فعاليت بيماري پيش و پس از درمان با استفاده از آزمون ويلكاكسون از نظر آماري تفاوت معني¬داري دارد (001/0 >P ). به گونه¬اي كه ميانگين نمره ايندكس فعاليت بيماري پس از درمان كم¬تر مي¬باشد. هم¬چنين از 90 سگمان بررسي شده، فراواني پاسخ به درمان در 3 مورد (3/3%) Not Responded، 76 مورد (5/84%) Partial Responded و 11 مورد (2/12%) Responded مي¬باشد. نتيجهگيري: با توجه به يافته¬هاي مطالعه ما، درماتوسكوپي يك ابزار تشخيصي غيرتهاجمي است كه امكان تشخيص ساختارهاي مورفولوژيكي كه با چشم غيرمسلح قابل مشاهده نيستند را مي¬دهد. واژههاي كليدي: درموسكوپي، بيماري¬هاي مو، ليكن پلانوپيلاريس، اسكالپ

232658

علوم پزشكي گيلان