بررسي ارتباط بين وضعيت الگوي خواب و پرفشاري¬خون در بزرگسالان: يك مطالعه مقطعي از مطالعه كوهورت پرشين گيلان

رشت

مقدمه: كمبود زمان خواب و اختلالات خواب مانند آپنه انسدادي خواب با تغييرات فشارخون، از جمله افزايش خطر پرفشاري¬خون و تغييرات در سطح فشارخون شبانه مرتبط هستند. يافتن رابطه ميان متغيرهاي مربوط به الگوي خواب و پرفشاري¬خون، مي¬تواند زمينه¬ساز شناخت فاكتورهاي خواب موثر بر فشارخون شود. از اين رو، هدف از انجام اين مطالعه، تعيين ارتباط بين وضعيت الگوي خواب در افراد با و بدون پرفشاري¬خون در مطالعه كوهورت پرشين گيلان مي¬باشد. مواد و روش: اين مطالعه، يك مطالعه¬ي مقطعي-تحليلي مي¬باشد. در اين مطالعه با توجه به معيارهاي ورودي و خروجي 10520 فرد وارد مطالعه شدند و اطلاعات دموگرافيك، باليني، آزمايشگاهي و اطلاعات مربوط به وضعيت الگوي خواب آن¬ها شامل مدت زمان خواب، ساعت خواب، ساعت بيدارشدن، خواب روزانه، چرت روزانه، شيفت شبانه، پاي بي¬قرار و مصرف داروي خواب¬آور جمع¬آوري گرديد. سپس اين افراد به دو گروه افراد با و بدون پرفشاري¬خون تقسيم شدند. ابتدا وضعيت الگوي خواب ميان اين دو گروه به طور كلي مورد مقايسه قرار گرفت. سپس مقايسه وضعيت الگوي خواب ميان اين دو گروه بر حسب متغيرهاي دموگرافيك و باليني انجام شد. نتايج: از 10520 فرد شركت¬كننده در اين مطالعه با ميانگين سني 90/8±52/51، 2/43% داراي پرفشاري¬خون بودند. در مورد متغيرهاي الگوي خواب، 2/11% داراي مدت زمان خواب بيش از 9 ساعت، 7/24% داراي ساعت خواب قبل از ساعت 10 شب، 7/42% داراي ساعت بيداري قبل از ساعت 6 صبح، 2/62% داراي خواب روزانه، 9/18% داراي چرت روزانه و 0/9% داراي شيفت شبانه بودند. 3/17% داراي پاي بي¬قرار بودند؛ در حالي كه 9/1% در مورد ابتلا به آن اطلاعي نداشتند. هم¬چنين 8/9% از داروي خواب¬آور استفاده مي¬كردند. در مورد مدت زمان خواب، خوابيدن بين 7 تا 9 ساعت بر اساس رگرسيون لجستيك ساده (960/0 = P، 08/1 – 92/0 :CI%95، 00/1 = OR) و چندگانه (115/0 = P، 01/1 – 85/0 :CI%95 ، 93/0 = OR)، ارتباط معني¬داري با شانس پرفشاري¬خون ندارد. خوابيدن بيش از 9 ساعت بر اساس رگرسيون لجستيك ساده، با 28% افزايش شانس پرفشاري¬خون همراه مي¬باشد (001/0 > P، 46/1 – 13/1 :CI%95، 28/1 = OR)؛ در حالي كه بر اساس رگرسيون لجستيك چندگانه، ارتباط معني¬داري با شانس پرفشاري¬خون ندارد (845/0 = P، 16/1 – 88/0 :CI%95 ، 01/1 = OR). در مورد ساعت خواب، خوابيدن در ساعت 10 تا 12 شب بر اساس رگرسيون لجستيك ساده با 26% كاهش شانس پرفشاري¬خون همراه مي¬باشد (001/0 > P، 81/0 – 68/0 :CI%95، 74/0 = OR)؛ در حالي كه بر اساس رگرسيون لجستيك چندگانه، ارتباط معني¬داري با شانس پرفشاري¬خون ندارد (135/0 = P، 02/1 – 83/0 :CI%95 ، 92/0 = OR). خوابيدن بعد از ساعت 12 شب، بر اساس رگرسيون لجستيك ساده با 35% كاهش شانس پرفشاري-خون همراه مي¬باشد (001/0 > P، 74/0 – 58/0 :CI%95، 65/0 = OR)؛ در حالي كه بر اساس رگرسيون لجستيك چندگانه، ارتباط معني¬داري با شانس پرفشاري¬خون ندارد (088/0 = P، 01/1 – 77/0 :CI%95 ، 89/0 = OR). در مورد ساعت بيداري، بيدارشدن در ساعت 6 تا 9 صبح بر اساس رگرسيون لجستيك ساده، با 12% كاهش شانس پرفشاري¬خون همراه مي¬باشد (003/0 = P، 95/0 – 81/0 :CI%95، 88/0 = OR)؛ در حالي كه بر اساس رگرسيون لجستيك چندگانه، ارتباط معني¬داري با شانس پرفشاري¬خون ندارد (136/0 = P، 02/1 – 85/0 :CI%95 ، 93/0 = OR). بيدارشدن بعد از ساعت 9 صبح، بر اساس رگرسيون لجستيك ساده، با 21% كاهش شانس پرفشاري-خون همراه مي¬باشد (012/0 = P، 95/0 – 65/0 :CI%95، 79/0 = OR)؛ هم¬چنين بر اساس رگرسيون لجستيك چندگانه، بيدارشدن بعد از ساعت 9 صبح با 19% كاهش شانس پرفشاري¬خون همراه مي¬باشد (038/0 = P، 98/0 – 66/0 :CI%95 ، 81/0 = OR).د. نتيجه¬گيري: اين مطالعه نشان داد كه پس از تعديل متغيرهاي مخدوش¬كننده، بيدارشدن از خواب پس از ساعت 9 صبح با كاهش شانس ابتلا به پرفشاري¬خون و اطلاع نداشتن از ابتلا به پاي بي¬قرار و استفاده از داروي خواب¬آور با افزايش شانس ابتلا به پرفشاري¬خون همراهي دارد. كليد واژه: الگوي خواب، مدت زمان خواب، كمبود خواب، پرفشاري¬خون

232655

علوم پزشكي گيلان