بررسي تبعيت از درمان و عوامل مرتبط با آن در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مراكز دياليز شهر رشت در سال 1402

رشت

چكيده مقدمه: عدم تبعيت از درمان مشكل شايعي در بيماران همودياليزي است و به عنوان يكي از عوامل پيشرفت بيماري و پاسخ نامناسب اين بيماران به همودياليز مطرح مي باشد. با توجه به جمعيت كثير بيماران همودياليزي، يافتن هر چه بيشتر عوامل مرتبط بر عدم تبعيت از درمان بيماران همودياليزي مي‌تواند به عنوان راهكاري در جهت حل مشكل عدم تبعيت از درمان و به تبع آن ارتقاء كيفيت زندگي بيماران، باشد. هدف: تعيين تبعيت از درمان و عوامل مرتبط با آن در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مراكز دياليز شهر رشت. روش كار: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي تحليلي است كه در بيماران همودياليزي مراجعه كننده به مراكز دياليز شهررشت انجام گرديد. بيماران با معيارهاي ورود بعد از ثبات هموديناميكي و با اخذ رضايت آگاهانه وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه (ESRD-AQ)، مقياس (MSPSS)، پرسشنامه (PHQ-9)، پرسشنامه (GSE-10) است. اطلاعات دموگرافيك از طريق اطلاعات پرونده جمع آوري گرديد. داده ها با استفاده از آزمون هاي توصيفي و استنباطي (آزمون من- ويتني، آزمون كروسكال- واليس و ضريب همبستگي اسپيرمن، مدل رگرسيون خطي چندگانه ) و با نرم‌افزارIBM SPSS Statistics نسخه 26 مورد تجزيه و تحليل قرارگرفتند. يافته ها: در مجموع 200 بيمار همودياليزي به روش نمونه گيري در دسترس وارد مطالعه شدند. يافته هاي مطالعه نشان داد ميانگين سني بيماران 04/13± 63/59 بود و (61%) از بيماران مرد، (5/82%) متاهل، (5/45%) تحصيلات زير ديپلم، (5/43%) غير شاغل، (44%) وضعيت اقتصادي-اجتماعي در سطح خوب داشتند. نمره كل تبعيت از درمان (رفتار تبعيت از درمان ) 81/138±12/1011، نمره كل حمايت اجتماعي 4/6± 86/75، نمره كل نشانگان افسردگي 36/2 ± 56/2 و همچنين نمره كل خودكارآمدي 31/8± 36/26 بود. بر اساس رگرسيون چند متغيره بين سن(07/2b= , 033/0 ,P= 91/3- 18/0 CI= %95)، جنس (13/57b= , 048/0,P= 31/113 - 95/0 CI=%95)، حمايت اجتماعي (22/4b= , 003/0,P=99/6- 45/1=CI%95)، افسردگي (13/20-=,b 001/0>,P 46/12- - 62/ 27-= CI%95) و تبعيت از درمان (رفتار تبعيت ازدرمان) ارتباط معني داري وجود داشت. در ضمن بين خودكارآمدي و تبعيت از درمان (رفتار تبعيت از درمان) ارتباط معني داري وجود داشت اما از نظر آماري معني دار نبود. نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه بيماران همودياليزي تبعيت از درمان مطلوبي داشتند، به طوري كه با افزايش حمايت اجتماعي، كاهش افسردگي و افزايش خودكارآمدي، تبعيت از درمان (رفتار تبعيت از درمان) در بيماران همودياليزي افزايش يافت. كليد واژه¬ها: تبعيت از درمان، همودياليز، مرحله انتهايي بيماري مزمن كليه، خودكارآمدي، حمايت اجتماعي درك شده، افسردگي.

232648

دانشگاه علوم پزشكي گيلان