بررسي نگرش و عملكرد دندانپزشكان عمومي شهر رشت در مورد ارتقا شايستگي هاي حرفه اي در سال 1403

بندرانزلي

مقدمه: شايستگي حرفه اي در دندانپزشكي تركيبي از تجربه، مهارت، نگرش و ارزشها است. فارغ التحصيلان اين رشته زماني بعنوان يك دندانپزشك داراي شايستگي حرفه اي محسوب مي شوند كه بتوانند بطور مستقل در محيط باليني به كار و فعاليت بپردازند. اين مطالعه با هدف تعيين نگرش و عملكرد دندانپزشكان شهر رشت در مورد ارتقا شايستگي هاي حرفه اي انجام شده است. روش اجرا: مطالعه حاضر به روش مقطعي- تحليلي در 121 دندانپزشك شهر رشت انجام شد. اطلاعات مورد نياز با استفاده از پرسشنامه داراي روايي و پايايي مناسب حاوي 18 سوال در سه بخش سوالات دموگرافيك، عبارات نگرش و سوالات عملكرد جمع آوري شد. روش نمونه گيري آسان و در دسترس بود. داده ها توسط نرم افزار SPSS21 تحليل شد. نتايج: مطالعه حاضر در 121 نفر از دندانپزشكان عمومي فارغ التحصيل بين سال هاي 1377 تا 1402، شهر رشت با ميانگين (انحراف معيار) سن (7/5) 8/37 سال انجام شد. جنسيت حدود 65 درصد از دندانپزشكان مرد بود. ميانگين سابقه كار دندانپزشكان شركت كننده در مطالعه حدود 10 سال بود كه از 1 تا 27 سال را شامل مي شد. ارتباط مستقيم و معني داري بين سن بالا، جنسيت مرد، كار در بخش خصوصي و سابقه كار با نمره آگاهي و نمره عملكرد دندانپزشكان شركت كننده در اين تحقيق مشاهده شد. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه دندانپزشكان با تجربه كار بيشتر اهميت بيشتري به ارتقا شايستگي حرفه اي مي دهند. رايجترين راههاي شركت در برنامه هاي آموزش مداوم شركت در دوره ها و مطالعه مقالات مجلات علمي بوده هر چند شواهدي در خصوص موثرتر بودن هر يك از اين روشها وجود ندارد. ارتقاء شايستگي حرفه اي از هر يك از اين روشها منجر به افزايش آگاهي و بهبود عملكرد دندانپزشكان مي شود. كليد واژه ها: شايستگي حرفه اي، آگاهي، عملكرد، دندانپزشكي

232642

علوم پزشكي گيلان