بررسي فراواني هايپركالمي و عوارض مربوط به آن در بيماران دچار ايسكمي حاد شرياني اندام در بيمارستان رازي و پورسيناي شهر رشت در سال 1401-1403

رشت

زمينه و هدف: شناخت عوارض تهديدكننده زندگي مانند هيپركالمي و به دنيال آن احتمال بروز نارسايي كليوي، ديس ريتمي¬هاي كشنده قلب در بيماران دچار ايسكمي حاد اندام مي¬توان نجات¬دهنده زندگي بيمار باشد. از اين¬رو اين مطالعه با هدف بررسي فراواني هايپركالمي و عوارض آن بدنبال هيپركالمي در بيماران دچار ايسكمي شرياني حاد اندام انجام شد. مواد و روش¬ها: پژوهش حاضر از حيث روش شناسي يك مطالعه به روش سري موارد (Case Series) بود. جمعيت مورد مطالعه بيماران مبتلاء به ايسكمي حاد اندام مراجعه¬كننده به مركز آموزشي درماني پورسينا در طي سال¬هاي 1401 لغايت 1403 مي¬باشد. مشخصات دموگرافيك و هم¬چنين اطلاعات مربوط به ايسكمي حاد اندام شامل اندام مبتلاء (فوقاني يا تحتاني)، سابقه ايسكمي اندام، سابقه جراحي عروق، سابقه مصرف آنتي كوآگولانت¬ها، مدت زمان شروع علائم تا زمان مراجعه به بيمارستان، نوع مداخله، مدت زمان بستري در بيمارستان، علت ايسكمي اندام، سطح انسداد ثبت شد. بيماران بر اساس معيار Rutherford از نظر شدت ايسكمي طبقه¬بندي شدند. نتايج سونوگرافي داپلر، ABI ثبت شد و هم¬چنين آزمايشات پتاسيم ( بدو ورود و بعد از انجام مداخله درماني)، كراتينين و تغييرات نوار قلب در بدو ورود به بيمارستان، حين و يا بعد از مداخلات درماني همگي در فرم جمع¬آوري اطلاعات ثبت گرديد. بروز هيپركالمي بدو ورود و بعد از درمان ثبت شد. آناليز داده¬ها از طريق نرم¬افزار SPSS نسخه 26 انجام شده است. نتايج: براساس نتايج به دست آمده 11 نفر (44 درصد) زن و 13 نفر (52 درصد) از بيماران مورد بررسي در اندام فوقاني و 12 نفر (48 درصد) در اندام تحتاني مبتلا بودند. ميانگين سني در بيماران مورد بررسي 67/13±40/48 سال بود. براساس نتايج به دست آمده در 8 نفر (32 درصد) از بيماران مورد بررسي هيپركالمي مشاهده شد كه در 4 نفر (16 درصد) از بيماران مورد بررسي هيپركالمي عوارض داشته است. براساس نتايج به دست آمده 2 نفر (2/22 درصد) از افراد بدون بيماري زمينه¬اي، 2 نفر (25 درصد) از بيماران نارسايي كليه، 1 نفر (3/33 درصد) از بيماران نارسايي قلب، 1 نفر (50 درصد) از بيماران فشار خون بالا و 2 نفر (7/66 درصد) از بيماران ديابت مليتوس دچار هيپركالمي بودند. هم¬چنين براساس نتايج به دست آمده تمامي بيماران كلاس IIB و III (بر اساس معيار Rutherford ) به هيپركالمي مبتلا بودند. طبق يافته¬هاي ما 4 نفر (80 درصد) ازافراد فوت كرده، 2 نفر (3/33 درصد) از بيماران آمپوتاسيون ماژور و 2 نفر (3/14 درصد) از افراد بهبود يافته به هيپركالمي مبتلا بودند. نتيجه¬گيري: پيش¬بيني عواقب خون¬رساني مجدد و شناخت بيماران در معرض خطر هيپركالمي و درمان پاسخ هيپركالميك پس از عروق خوني مجدد اندام ايسكميك حاد در بيماران دچار ايسكمي اندام بسيار كمك¬كننده مي¬باشد و ممكن است نجات¬دهنده بيمار باشد. واژگان كليدي: ايسكمي اندام، مرگ و مير، هايپركالمي، سندرم ريپرفيوژن

232628

علوم پزشكي گيلان