بررسي فراواني يافته هاى راديولوژيك و آزمايشگاهى به نفع ساركوئيدوز در بيماران مبتلا به نفروليتيازيسِ تحت درمان در بيمارستان رازي شهر رشت از سال 1395 الي 1400

بندرانزلي

زمينه و هدف: ساركوئيدوز يك بيماري چند سيستمي با علت ناشناخته است كه با شكل¬گيري گرانولوم در اندام¬هاي مختلف مشخص مي¬شود. ساركوئيدوز چه علامت¬دار باشد يا نه، چه حاد باشد يا نباشد، مي¬تواند با تاثير باليني متنوع از خوش خيم تا بسيار شديد اندام¬هاي مختلفي را درگير كند. عوارض ناشي از ساركوئيدوز مزمن مي¬تواند قابل توجه باشد و به پيامدهاي ناگوار منجر شود. درگيري كليوي خود را به صورت متابوليسم غيرنرمال كلسيم، نفروليتيازيس، نفروكلسينوزيس و نفريت حاد بينابيني با يا بدون تشكيل گرانولوم نشان مي¬دهد. هايپركلسيوريا و هايپركلسميا اكثر اوقات مسئول بيماري-هاي قابل توجه و مهم كليوي هستند. نفروليتيازيس ممكن است به عنوان علامت ابتدايي در ساركوئيدوز باشد. روش¬ها: طي يك مطالعه مقطعي تحليلي پس از كسب اجازه از كميته محترم اخلاق در پژوهش دانشگاه به بررسي فراواني يافته¬هاى راديولوژيك و آزمايشگاهى به نفع ساركوئيدوز در بيماران مبتلا به نفروليتيازيس تحت درمان در بيمارستان رازي شهر رشت از سال 1395 الي 1400 پرداخته شد. از ميان 1297 chest x ray ثبت شده در سيستم بيماراني را كه معيارهاي ورود به مطالعه را داشتند، مواردي كه از نظر وجود معيارهاي تقسيم¬بندي Scadding به نفع ساركوئيدوز بودند و فرواني آن را در بين جمعيت مورد مطالعه، بررسي شد و برهمين اساس جمعيت مورد مطالعه را به دو گروه "بيماران با يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز" و "بيماران بدون يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز" تقسيم¬بندي شد. سپس اطلاعات آزمايشگاهي بيماران شامل BUN & Creatinin، Uric acid، Alkaline phosphatase، Ca، P، AST، ALT CBC,را در چك ليست از پيش تهيه شده جمع¬آوري شد و دو گروه مذكور در بالا را از نظر آزمايشات مطرح شده با هم مقايسه كرديم. نتايج: جمعيت مورد مطالعه كه شامل 1297 بيمار بوده از 817 مرد (63%) 480 زن (37%) تشكيل شده است. 211 بيمار (3/16%) زير 35 سال، 690 بيمار (2/53%) 55-36 سال و 396 بيمار (5/30%) بالاي 55 سال داشتند. فراواني بيماران با يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز در جمعيت مورد مطالعه 32 نفر (5/2%) بوده است كه از اين 32 نفر 23 نفر مرد و 9 نفر زن بودند و به ترتيب شيوع 8/2% در جمعيت مردان و 9/1% در جمعيت زنان داشته¬اند. شيوع بيماران با يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز براساس گروه سني 9/1% در زير 35 ساله (4 نفر از 211 نفر)، در گروه سني 55- 36 ساله 5/2% (17 نفر از 690 نفر) و در گروه بالاي 55 سال 8/2 درصد (11 نفر از 366) بوده است. ميانگين RBC، WBC، Hb، Plt، BUN و Cr در گروه بيماران با يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز به ترتيب: 49/4، 15/9، 54/12، 254، 03/29 و 51/2 بوده است. اين ميانگين¬هاي براي گروه بيماران بدون يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز به ترتيب 58/4، 34/8، 86/12، 8/245، 33/23، 94/1 بوده است. در موارد فوق Cr با 015/0 p value= در گروه بيماران با يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز نسبت به گروه بيماران بدون يافته راديولوژيك به نفع ساركوئيدوز معني¬دار شد. نتيجه¬گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه در بيماران با سنگ‌هاي كليوي مراجعه كننده به پزشك، اين نگراني مبني براحتمال تشخيص ساركوئيدوز وجود دارد. به طور مشخص در استان گيلان كه شيوع ساركوئيدوز در آن بالا است. نتايج هم¬چنين نشان داد كه انجام عكس قفسه سينه (CXR) و آزمايش كراتينين (Cr) براي اين بيماران در اين مسير بسيار كمك كننده خواهند بود. واژگان كليدي: ساركوئيدوز، نفروليتيازيس، نفروليتوتومي

232606

علوم پزشكي گيلان