عنوان
بررسي فراواني بيماري‌هاي پالپ و پري اپيكال در بيماران مراجعه كننده به كلينيك دندانپزشكي علوم پزشكي گيلان طي سال‌هاي 1400 - 1402
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
اهداف: شناخت صحيح از ماهيت بيماري‌هاي پالپ و پري‌آپيكال و بار بيماري هركدام برجامعه جهت برنامه ريزي مناسب و پيش‌بيني منابع لازم (منابع انساني، تجهيزات، نيازهاي آموزشي) كاملا ضروري مي‌نمايد. لذا در اين مطالعه به تعيين فراواني بيماري‌هاي پالپ و پري اپيكال در بيماران مراجعه كننده به كلينيك دندانپزشكي علوم پزشكي گيلان طي سال‌هاي1400–1402پرداختيم.
روش‌ها: در اين مطالعه توصيفي مقطعي پس از اخذ كد اخلاق، با مراجعه به پرونده‌هاي بايگاني شده در بخش درمان ريشه كلينيك دانشكده دندانپزشكي علوم پزشكي گيلان طي سال‌هاي1400-1402كه شامل 385 پرونده بود، به تكميل چك‌ليست پرداختيم. همچنين ابزار گردآوري داده در اين مطالعه چك‌ليستي شامل وضعيت پالپ، وضعيت پري‌اپيكال، سن بيمار، جنس بيمار، نوع دندان، فك درگير و اتيولوژي بود.
نتايج: ميانگين سن بيماران در اين مطالعه 33/13 ± 04/39 سال بود. وضعيت پالپ با جنسيت(034/0=P)، اتيولوژي اكسپوژر پوسيدگي(001/0>p)، نوع دندان(019/0=p)، اتيولوژي درمان ريشه قبلي (031/0=p)، اتيولوژي تروماي اكلوژن (001/0=p) و با اتيولوژي اكسپوژر تروما(002/0=p) ارتباط معناداري داشت. وضعيت پالپ و پري‌اپيكال با گروه سني، فك درگير، اتيولوژي اكسپوژر مكانيكي، اتيولوژي طرح درمان پروتز و ترميم، اتيولوژي پركردگي عميق ارتباط معناداري نداشت. همچنين وضعيت پري‌اپيكال با جنسيت، نوع دندان، اتيولوژي اكسپوژر پوسيدگي، اتيولوژي اكسپوژر تروما، اتيولوژي درمان ريشه قبلي و اتيولوژي تروماي اكلوژن ارتباط معناداري نداشت. وضعيت پالپ با اتيولوژي بيماري پريودنتال ارتباط معناداري نداشت اما وضعيت پري اپيكال با اتيولوژي بيماري پريودنتال(022/0=p) ارتباط معناداري داشت.
نتيجه گيري: براساس يافته‌هاي مطالعه حاضر دندان‌هاي فك بالا درصد بيشتري نسبت به فك پايين نشان دادند. Symptomatic Irreversible Pulpitis شايع‌ترين انديكاسيون درمان بود. پس از انجام مطالعه مشخص مي‌شود كه برنامه هاي مراقبت از دندان و پيشگيري از پوسيدگي بايد تقويت و گسترش يابد، به‌ويژه در بين افرادي كه آموزش و آگاهي كمتري نسبت به سلامت دندان دارند.
كليدواژه‌ها: بيماري‌هاي پالپ، پري‌اپيكال، دندانپزشكي
شماره ركورد
232604
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان