بررسي ارتباط استنوز دژنراتيو ستون فقرات نخاع لومبر با آتروفي عضله Extensor Digitorum Brevis (EDB) در بيماران بستري شده در بيمارستان پورسينا رشت

رشت

چكيده مقدمه: استنوز دژنراتيو ستون فقرات نخاعي با كاهش فضاي عبور عصب‌ها و عروق در ستون فقرات، به ويژه در سنين 50 تا 60 سالگي رخ مي‌دهد. اين عارضه اغلب به دليل تغييرات دژنراتيو در مهره‌ها ايجاد شده و با درد در ناحيه گلوتئال يا اندام‌هاي تحتاني كه با ايستادن و راه‌رفتن تشديد مي‌شود، همراه است. استنوز نخاعي مي‌تواند مادرزادي، اكتسابي يا تركيبي از هر دو باشد. درمان عمدتاً شامل كاهش فشار بر نخاع است، و در موارد شديد جراحي كيفيت زندگي را بهبود مي‌بخشد. مواد و روش¬ها: معاينه باليني و الكترودياگنوزيس و MRI لومبوساكرال نتايج: نتايج مطالعه نشان داد ميانگين سني افراد شركت كننده در مطالعه 57/13 ± 5/48 سال بوده و بيش¬ترين درصد فراواني درگيري به ترتيب در سطح L5/ S1 و سطح L4/ L5/ S1 با 35 و 30 درصد بود. ميان دو گروه با و بدون استنوز دژنراتيو ستون فقرات نخاعي لومبر برحسب متغيرهاي سن، جنس، پارزي اندام تحتاني و آتروفي عضله EBD ارتباط معناداري مشاهده شد. درصد فراواني آتروفي عضله در گروه بيماران با استنوز دژنراتيو ستون فقرات نخاعي لومبر بيش¬تر از گروه شاهد بيش¬تر بود. نتيجه¬گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد آتروفي دو طرفه عضله EDB را مي¬توان به عنوان يك نشانگر باليني قابل اعتماد براي تشخيص استنوز دژنراتيو ستون فقرات نخاعي لومبار در نظر گرفت و اين روش تشخيصي بدون هزينه و ساده مي¬تواند به متخصصين در پيش¬بيني نياز به مطالعات تصويربرداري بيش¬تر و هم¬چنين در تصميم-گيري صحيح درماني كمك كند. كليد واژه: استنوز دژنراتيو، آتروفي عضله، نخاع لومبار

232586

علوم پزشكي گيلان