بررسي ارتباط بين نسبت نوتروفيل به لنفوسيت با خصوصيات و پيامد بيماران با سوختگي شديد مراجعه كننده به بيمارستان ولايت رشت از فروردين 1399 تا اسفند 1401

رشت

مقدمه: عليرغم پيشرفت زياد در توليد انواع آنتي بيوتيك ها، هنوز عفونت عامل اصلي مرگ و مير در سوختگي است. بر اساس آخرين گزارش سازمان بهداشت جهاني، هر ساله 265 هزار نفر جان خود را به علت ضايعات سوختگي از دست مي‌دهند. طيف وسيعي از مرگ و مير ناشي از زخم سوختگي، در كشورهاي كم درآمد به وقوع مي‌پيوندد. بيشترين مرگ و مير به علت اختلال عملكرد پوست در ممانعت از ورود ميكروب ها و عملكرد ناقص عروق در ضايعات سوختگي و اختلال در سيستم ايمني در مهار عفونت ناشي از زخم سوختگي گسترده اتفاق مي افتد. به صورت كلي آنتي بيوتيك هاي موضعي و پانسمان جهت مهار عفونت هاي سوختگي در درمان زخم سوختگي استفاده مي شوند. اين موضوع ناشي از تخريب پوست به عنوان اولين سد دفاعي بدن در ضايعه سوختگي و تغييراتي است كه در سيستم ايمني بيمار سوخته ايجاد مي شود. هدف اين مطالعه تعيين ارتباط بين نسبت نوتروفيل به لنفوسيت با پيامد و خصوصيات سوختگي در بيماران با سوختگي شديد بالاي 20 درصد است. مواد و روشها: پس از كسب اجازه از كميته محترم اخلاق در پژوهش دانشگاه طي يك مطالعه مقطعي تحليلي به منظور بررسي ارتباط بين نسبت نوتروفيل به لنفوسيت با خصوصيات و پيامد بيماران با سوختگي شديد مراجعه كننده به بيمارستان ولايت رشت از فروردين 1399 تا اسفند 1401 اطلاعات بيماران از پرونده آنها جمع آوري شدند. اين اطلاعات شامل: سن، جنس، علت سوختگي، درجه سوختگي، محل آناتوميك سوختگي، TBSA، تعداد گلبول سپيد، تعداد نوتروفيل، تعداد لنفوسيت، نسبت نوتروفيل به لنفوسيت، تعداد روزهاي بستري، روزهاي بستري در ICU، مدت تهويه‌ي مكانيكي، سپسيس، مرگ و مير مي باشد. داده هاي جمع آوري شده جهت تجزيه و تحليل آماري وارد نرم افزار SPSS نسخه 26 شدند. يافتهها: نتايج مطالعه ما نشان داد ميانگين سن بيماران 40.79 سال و بيشتر بيماران (79.9 %) مذكر بودند. 60.5 % از بيماران به دليل سوختگي ناشي از شعله مراجعه كرده‌اند و 92.1 % از بيماران سوختگي درجه 2 و 3 داشتند. ميانگين نوتروفيل 75.66 و ميانگين لنفوسيت 18.61 بود، در حالي كه نسبت نوتروفيل به لنفوسيت به طور متوسط 5.45 بود. از بين بيماران، 16.7 % دچار سپسيس شدند و ميزان مرگ و مير 35.1 % بود. سه متغير مهم كه با مرگ و مير ارتباط داشتند شامل سن، درصد سطح بدن سوخته TBSA، و نسبت نوتروفيل به لنفوسيت بودند. هر چه سن بيماران و TBSA بالاتر بود، احتمال مرگ و مير نيز افزايش پيدا مي‌كرد. نتيجهگيري: يافته هاي اين مطالعه نشان مي دهند كه NLR، همراه با عوامل ديگري مانند سن و TBSA، مي تواند به عنوان يك شاخص ارزشمند براي پيش بيني پيامدهاي ناگوار در بيماران سوختگي شديد استفاده شود. با اين حال، براي تاييد كامل اين نتايج، مطالعات بيشتري با حجم نمونه هاي بزرگتر و طراحي هاي مختلف مورد نياز است. همچنين، تفاوت‌هاي موجود در نتايج برخي از متغيرها نشان مي دهد كه مطالعات بيشتري بايد انجام شود تا نقش دقيق NLR در پيامدهاي بيماران سوختگي مشخص شود. واژههاي كليدي: نوتروفيل، لنفوسيت، سوختگي

232572

علوم پزشكي گيلان