بررسي فراواني استيوم فرعي ماگزيلاري و ارتباط آن با كيست كاذب مخاطي احتباسي سينوس ماگزيلاري در تصاوير توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطي بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي گيلان

دانشكده دندانپزشكي

زمينه و هدف: استيوم اوليه ماگزيلاري (PMO) دهانه اصلي و فيزيولوژيك سينوس ماگزيلاري است(1). هر منفذ ديگري غير از PMO به عنوان استيوم ماگزيلاري فرعي (AMO) ناميده مي‌شود. در مطالعات مختلف فراواني AMO از 5/10 تا 4/63 درصد گزارش شده است (2-5). وجود AMO نه تنها تهويه سينوس ماگزيلاري را افزايش مي دهد، بلكه باعث تخليه معكوس از مئاتوس مياني به داخل سينوس مي‌شود (6). اين فرايند منجر به غلظت كمتر نيتريك اكسايد و تجمع موكوس در سينوس مي شود كه مي تواند باعث تغييرات پاتولوژيك مانند ضخيم شدن مخاط، تشكيل كيست هاي كاذب مخاطي احتباسي (MRC) و سينوزيت ماگزيلاري شود (1). با توجه به اهميت و تأثيرگذاري AMO در پاتولوژي‌هاي سينوسي و در نتيجه تأثير بر موفقيت يا عدم موفقيت درمان‌هاي جراحي مرتبط با سينوس، همچنين گستردگي بازه‌ي شيوع گزارش شده در مطالعات مختلف، مشخص نبودن تاثير وراثت يا محيط در وجود يا عدم وجود آن و همچنين تناقضات موجود در مورد ارتباط ميان بروز MRC در حضور يا عدم حضور AMO، بر آن شديم تا فراواني استئوم فرعي سينوس ماگزيلاري و نيز ارتباط آن با كيست كاذب مخاطي احتباسي را بررسي كنيم. مواد و روش ها: با استفاده از آرشيو موجود در بخش راديولوژي فك و صورت دانشكده دندانپزشكي رشت، تعداد 107 گرافي CBCT كه متناسب با معيارهاي ورود و عدم ورود باشد، انتخاب گرديد و توسط راديولوژيست فك و صورت مورد ارزيابي قرار گرفت. جهت بررسي تصاوير از نظر وجودAMO و MRC از تصاوير با مقاطع كرونال استفاده شد. اطلاعات مربوط به سن و جنس نيز به تفكيك يادداشت شد. براي توصيف داده هاي كيفي از فراواني و درصد و براي داده‌هاي كمي از ميانگين و انحراف معيار استفاده گرديد. ضمن اينكه براي هر دو مقياس اندازه‌گيري از جداول و نمودارهاي توصيفي مناسب استفاده شد. در صورت برقراري فرض‌هاي مربوطه از آزمون كاي دو Chi-square test)) و در صورت عدم برقراري فرض ها از آزمون دقيق فيشر Fisher exact test)) استفاده گرديد. براي انجام آناليزهاي آماري از نرم افزار IBM SPSS Statistics نسخه 28 استفاده شد و سطح معناداري در تمام آزمون ها 05/0 بود. يافته‌ها: در مطالعه حاضر فراواني استئوم فرعي ماگزيلاري در افراد مورد بررسي 9/57 درصد براورد شد. فراواني استئوم فرعي ماگزيلاري در زنان و مردان تفاوت معناداري نداشت (486/0=p). فراواني استئوم فرعي ماگزيلاري بر حسب سن تفاوت معناداري نداشت(447/0=P). فراواني كيست كاذب احتباسي مخاطي در تصاوير CBCT 6/20 درصد براورد شد. فراواني كيست كاذب احتباسي مخاطي بر حسب جنس تفاوت معناداري داشت (037/0=p). در مطالعه حاضر فراواني كيست كاذب احتباسي مخاطي بر حسب سن تفاوت معناداري نداشت(657/0=)P و ارتباط معناداري ميان فراواني AMO و MRC ديده نشد (115/0=P). نتيجه‌گيري: فراواني استئوم فرعي ماگزيلاري در افراد مورد بررسي 9/57 درصد براورد شد و ارتباط معناداري ميان فراواني AMO و MRC ديده نشد.

232570

دانشگاه علوم پزشكي گيلان