بررسي رفتارهاي پيشگيري كننده حوادث و سوانح رانندگي و عوامل مرتبط با آن بر اساس تئوري انگيزش محافظت در افراد تحت پوشش مراكز خدمات جامع سلامت شهر رشت در سال 1402-1401

دانشكده پرستاري و مامايي شهيد بهشتي رشت

چكيده مقدمه: رانندگي پرخطر يك عامل مؤثر در تصادفات جاده‌اي است و به كار گيري روش هاي موثر در كاهش تصادفات نظير مدل تئوري انگيزش محافظت به عنوان يكي از تئوري‌هاي آموزش كه به بررسي عوامل مؤثر بر انگيزه و در نهايت رفتار فرد مي پردازد، ممكن است در جهت ارتقا ايمني و پيشگيري از آسيب‌هاي ناشي از حوادث موثر باشد. هدف: اين مطالعه با هدف تعيين رفتارهاي پيشگيري كننده حوادث و سوانح رانندگي و عوامل مرتبط بر اساس تئوري انگيزش محافظت انجام گرفت. روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه تحليلي-مقطعي است كه 328 نفر از مراجعين به مراكز خدمات جامع سلامت شهر رشت با روش نمونه گيري طبقه بندي تصادفي در آن شركت كردند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه مشخصات فردي و اجتماعي، سوالات مربوط به شرايط رانندگي و رعايت قوانين راهنمايي-رانندگي و پرسشنامه حيطه هاي سازه هاي تئوري انگيزش محافظت بود. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از آزمون هاي كاي اسكوئر و ضريب همبستگي پيرسون، تحت نرم افزار SPSS نسخه 23 انجام شد. يافته ها: يافته ها نشان مي دهد حدود 53درصد از نمونه ها مرد، ميانگين سن آنها 9/3±37 و 9/61 درصد سابقه تصادف با ماشين داشتند. ميانگين نمره رفتارهاي پيشگيري از سوانح و حوادث رانندگي 15/7±34/37 بود و بر اساس جنسيت (03/0=P)، سن (04/0=P) و محل زندگي (03/0=P) اختلاف معني داري داشت. سازه هاي كارايي خودكارآمدي درك شده (008/1B=، 001/0P<) و شدت درك شده (242 B=، 016/0P=) از مهم ترين پيش بيني كننده هاي مرتبط با رفتارهاي پيشگيري كننده حوادث و سوانح رانندگي بودند. نتيجه گيري: به نظر مي رسد كه استفاده از تئوري انگيزش محافظت در پيش بيني رفتار رانندگي غير ايمن موثر است. با توجه به شرايط و وضعيت نامطلوب حوادث و سوانح رانندگي، مي توان از اين تئوري به عنوان چارچوبي در تدوين برنامه هاي آموزشي جامعه به منظور بهبود شيوه رانندگي و كاهش حوادث جاده اي استفاده كرد. كليد واژه ها: حوادث ترافيكي، رفتارهاي پيشگيري كننده، تئوري انگيزش محافظت

232564

دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني گيلان