بررسي مقايسه اي بيان RNA بلند رمز نشده NEAT1 و فاكتورهاي آنتي اكسيداني و آپوپتوزي در سرم بيماران آلزايمري و افراد سالم

رشت

مقدمه: بيماري آلزايمر يك اختلال مغزي غير قابل برگشت و پيشرونده و شايعترين علت دمانس مي باشد كه به آرامي حافظه و مهارت هاي شناختي را از بين مي برد و بار اقتصادي قابل توجهي را بر سيستم هاي مراقبت هاي بهداشتي تحميل مي كند. پلاكهاي آميلوئيد بتا، كلافهاي نوروفيبريلاري و از دست رفتن نورونها از مهمترين پاتوفيزيولوژي هاي دخيل در بيماري است. استرس اكسيداتيو، اختلال ميتوكندري، التهاب عصبي از مكانيسمهاي مطرح در اين بيماري مي باشند. درسالهاي اخير مطالعاتي جهت يافتن بيوماركرهايي مولكولي موجود در خون يا مايع مغزي-نخاعي به منظور سهولت تشخيص باليني و پيش آگهي بيماري بسيار مورد توجه قرار گرفته است. RNAهاي غير كدكننده (lncRNAs) از قبيل NEAT1 نقش مهمي در تنظيم فرايندهاي سلولي ايفا مي كنند. همچنين شواهدي از نقش آن در پيشرفت بيماري آلزايمر ارائه شده بطوريكه مقدار آن در بافت مغز بيماران مبتلا به آلزايمر افزايش مي يابد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي ميزان بيان RNA بلند رمز نشده NEAT1 و فاكتورهاي آنتي اكسيداني و آپوپتوزي در سرم بيماران مبتلا به آلزايمر و مقايسه آن با افراد سالم مي باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه يك بررسي مقايسه اي بر روي33 سالمند مبتلا به آلزايمر و 33 سالمند سالم انجام گرفت. جهت انجام آزمايشات،حدود 6 ميلي ليتر خون كامل جهت جداسازي سرم و استخراج RNA از هر بيمار/كنترل گرفته شد. براي سنجش ميزان بيان ژن NEAT1 از تست Real time PCRاستفاده شد. جهت بررسي ميزان فاكتور هاي انتي اكسيداني، ميزان سوپراكسايد دسموتاز و گلوتاتيون با استفاده از الايزا اندازه گيري شد. علاوه براين، ميزان p53 بعنوان ماركر آپوپتوز با استفاده از تكنيك الايزا سنجيده شد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از نرم افزار spss و graph pad prism 9 انجام شد و سطح معناداري 05/0 براي تمامي آزمون ها در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج حاصل از مطالعه ما نشان داد كه ميزان بيان NEAT1 در سرم بيماران آلزايمري در مقايسه با كنترل افزايش معنا داري داشت (P<0.001) بطوريكه 7/4 برابر بيش از افراد سالم بود. علاوه براين، ميزان سوپراكسايد دسموتاز (P<0.0001) و گلوتاتيون (P<0.05) در سرم بيماران آلزايمري در مقايسه با كنترل كاهش معناداري نشان داد. همچنين، غلظت p53 سرمي نيز در بيماران آلزايمري نسبت به افراد سالم افزايش معناداري نشان داد ( p< 0.01). نتيجه گيري: بطور كلي، نتايج مطالعه ما نشان داد كه بيان NEAT1 در گروه آلزايمري نسبت به گروه كنترل افزايش يافته است. علاوه بر اين، سطح آنتي‌اكسيدان‌هاي سرمي SOD و GSH در گروه آلزايمري به طور معناداري كمتر و سطح P53 بعنوان شاخصي از آپوپتوز بيشتر بود. اين يافته ها شواهد بيشتري براي نقش NEAT-1 در پاتوژنز آلزايمر فراهم مي كند.

232550

علوم پزشكي گيلان