بررسي ارتباط بين سندرم متابوليك و هيرسوتيسم در زنان: يك مطالعه مقطعي از مطالعه كوهورت پرشين گيلان

رشت

مقدمه: با توجه به اينكه هيرسوتيسم يكي از اختلالات شايع پوستي در زنان مي باشد و اثرات نامطوبي بر روان انها خواهد داشت و با توجه به مطالعاتي كه در خصوص رابطه بين مقاومت انسوليني و هيرسوتيسم ديده شده، مطالعه حاضر با هدف بررسي ارتباط بين سندرم متابوليك و هيرسوتيسم در زنان در جمعيت كوهورت گيلان انجام شد. مواد و روش: اين مطالعه بخشي از مطالعه كوهورت گيلان است كه به صورت مطالعه مقطعي تحليلي گزارش شد. در اين مطالعه 5633 زن 35 تا 70 سال كه واجد معيار هاي ورود و خروج بودند، از مناطق شهري و روستايي شهرستان صومعه سرا در استان گيلان وارد مطالعه شدند. وجود يا عدم هيرسوتيسم بر اساس خود اظهاري و به صورت وجود موي زائد در صورت كه توسط ماماي دوره ديده تشخيص داده شد بررسي شد. وجود يا عدم وجود سندرم متابوليك طبق آخرين تعريف سندرم متابوليك براي بزرگسالان تشخيص داده شد كه شامل كساني مي¬شد حداقل به 3 مورد از اين اختلالات زير مبتلا باشند: فشارخون سيستوليك بيشتر و مساوي 135 و دياستوليك بيشتر و مساوي 85 يا فشار خوني كه در گذشته تشخيص داده شده است، قند ناشتا (FBS)بيشتر و مساوي 100 ميلي گرم در دسي ليتر يا سابقه تشخيص ديابت نوع 2 در گذشته، تري گليسيريد(TG) بيشتر و مساوي 150 ميلي گرم دردسي ليتر، چربي دانسيته بالا(HDL) كمتر از 50 و40 ميلي گرم در دسي ليتر به ترتيب در زنان و مردان، چاقي شكم شامل دور شكم(WC) بيشتر از 88 و 102 سانتي متر به ترتيب در زنان و مردان. در اين مطالعه زنان به دو گروه تقسيم خواهند شد: 1- با و بدون هيرسوتيسم. اين دو گروه از نظر متغير هاي مورد نظر مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج: از 5633 زن مورد مطالعه،4794 نفر (1/85 درصد) ﻣﺘﺄهل، 1414 نفر (1/25 درصد) شاغل و 2551 نفر (3/45 درصد) ساكن شهر بودند. ميانگين سن زنان برابر با 94/8 ± 55/51 سال و 1913 نفر (0/34 درصد) داراي سن بيشتر از 55 سال بودند. ميانگين سال‌هاي تحصيل شركت‌كنندگان برابر با 36/4 ± 72/5 سال بود. ميانگين نمايه توده بدني شركت‌كنندگان برابر با 11/5 ± 93/29 كيلوگرم بر متر مربع بود. 62 نفر (1/1 درصد) سيگار، 7 نفر (1/0 درصد) قليان، 35 نفر (6/0 درصد) مواد مخدر و 276 نفر (9/4 درصد) الكل مصرف مي‌كردند. ميانگين سن منارك برابر با 51/1 ± 67/12 سال بود. 793 نفر (1/14 درصد) سابقه ناباروري داشتند و 2491 نفر (2/44 درصد) يائسه بودند. با توجه به يافته‌ها، شيوع سندرم متابوليك در كل شركت‌كنندگان برابر با 3/56 درصد بود. شيوع هيرسوتيسم در كل شركت‌كنندگان زن برابر با 4/26 درصد گزارش شد. در مجموع، شيوع هيرسوتيسم با افزايش سن كاهش يافت. شيوع هيرسوتيسم در افراد با گروه سني 44-35 سال، 54-45 سال، و 55< سال به ترتيب برابر با 4/29، 8/27 و 3/22 درصد بود (001/0>P). ارتباط معني‌داري بين چاقي شكمي و هيرسوتيسم وجود داشت، به طوري كه چاقي شكمي شانس داشتن هيرسوتيسم را 42 درصد افزايش داد (003/0=P، 78/1 – 13/1 :CI 95%، 42/1=OR). ارتباط آماري معني‌داري بين هايپرتري‌گليسريدمي و هيرسوتيسم وجود نداشت (848/0=P، 14/1 – 90/0 :CI 95%، 01/1=OR). ارتباط آماري معني‌داري بين HDL-c پايين و هيرسوتيسم گزارش نشد (848/0=P، 07/1 – 84/0 :CI 95%، 95/0=OR). ارتباط معني‌داري بين پرفشاري خون و هيرسوتيسم وجود داشت، به طوري كه پرفشاري خون شانس داشتن هيرسوتيسم را 16 درصد افزايش داد (021/0=P، 32/1 – 02/1 :CI 95%، 16/1=OR). شانس داشتن هيرسوتيسم در افرادي كه هايپرگليسمي داشتند 16/1 برابر افرادي بود كه هايپرگليسمي نداشتند (014/0=P، 31/1 – 03/1 :CI 95%، 16/1=OR).به طور كلي ، شانس داشتن هيرسوتيسم در افرادي كه سندرم متابوليك داشتند 08/1 برابر افرادي بود كه سندرم متابوليك نداشتند، اگرچه اين ارتباط از نظر آماري معني‌دار نبود (228/0=P، 22/1 – 95/0 :CI 95%، 08/1=OR). با افزايش تعداد ﻣﺆلفه‌هاي سندرم متابوليك در شركت‌كنندگان، شيوع هيرسوتيسم در آنها تا حدودي افزايش يافت، اگرچه اين روند از نظر آماري معني‌دار نبود (328/0=P for trend). نتيجه¬گيري: با توجه به اينكه ارتباط آماري معني داري بين هيرسوتيسم و سندرم متابوليك يافت نشد، يافته‌هاي مطالعه ما مي‌تواند به پزشكان سرنخ‌هايي بدهد تا از آزمايش‌هاي غربالگري غيرضروري براي پارامترهاي متابوليكي در زنان مبتلا به هيرسوتيسم بدون داشتن عوامل خطر اضافي اجتناب كنند. كد اخلاق:1402.558 IR.GUMS.REC. كليدواژه¬ها: هيرسوتيسم، سندرم متابوليك، كوهورت گيلان

232541

علوم پزشكي گيلان