عنوان
بررسي ارتباط بين اختلال رفتاري اوتيسم در اطفال و سابقه دريافت بيهوشي عمومي زير چهار سال
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: برخي مطالعات نشان داده است كه مواجهه زودهنگام با داروهاي بيهوشي عمومي زمينه ساز اختلالات شناختي، هوشي و رفتاري در سنين بالاتر مي شود و ايمني بيهوشي عمومي در اوايل زندگي انسان مورد سوال قرار گرفته است . هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين مواجهه كودكان زير 4 سال با بيهوشي عمومي و ابتلا به اختلال رفتاري اوتيسم است .
روش: اين مطالعه مورد شاهدي در درمانگاه روانپزشكي اطفال بيمارستان شفا در سالهاي 1400 تا 1402انجام گرفت. در ابتدا پرونده كودكان مبتلا به اوتيسم تشخيص داده شده جداسازي شد. با توجه به وجود زمينه ژنتيك در اين بيماري ها به ازاي هر كودك بيمار ،يك خواهر يا برادر سالم نيز وارد طرح شد سپس پرسشنامه ايي طي يك مكالمه تلفني پر شد.در نهايت توزيع دريافت بيهوشي عمومي بين موارد بيمار و سالم مقايسه شد .
نتايج: در نهايت، داده هاي 210 كودك مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. مقايسه دو گروه از لحاظ وضعيت هنگام تولد(ترم/پره ترم) (031/0=P)، سابقه دريافت بيهوشي زير 4 سال (039/0=P)، سن دريافت بيهوشي (021/0=p ) و نوع عمل جراحي نيازمند به دريافت بيهوشي (الكتيو /اورژانس) (022/0=P) تفاوت معنا داري وجود داشت .بررسي چند متغيره با استفاده از رگرسيون لجستيك نشان داد كه تنها متغير دريافت بيهوشي نقش معني داري در بروز اختلالات رفتاري اوتيسم نشان مي دهد(043/0=P)، بطوري كه كودكاني سابقه دريافت بيهوشي داشتند 47/1 برابر بيشتر مبتلا به اوتيسم بودند.
نتيجه گيري: ارتباط معني داري بين مواجهه زودهنگام با بيهوشي عمومي با اختلال رفتاري اوتيسم مشاهده شد.قطعا براي تاييد اين نتايج نياز به مطالعات اينده نگر با طراحي آينده نگر ميباشد.
كليد واژگان: اختلال رفتاري اوتيسم. بيهوشي عمومي.در معرض قرارگيري زودهنگام
شماره ركورد
232540
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان