بررسي ميزان بيان ژن هاي مرتبط با تكثير سلولي در رده سلولي آدنوكارسينوماي معده (AGS) به دنبال كشت همزمان آن با سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از بافت چربي انساني (ASC)

رشت

مقدمه: سرطان معده (GC ) يكي از شايع ترين بدخيمي ها در سراسر جهان است. در بيماراني كه سرطان معده دارند ميزان بقاي 5 ساله كمتر از30% مشاهده شده است كه از دلايل آن تشخيص ديرهنگام و محدوديت در روش هاي درماني است. سلول هاي بنيادي مي توانند فرصت هايي را براي شناسايي، جداسازي و هدف گيري درماني سلول هاي سرطاني فراهم مي كند بنابر اين درمان با روش هاي كم عارضه تر و نوين مانند استفاده از سلول هاي بنيادي كه در نهايت باعث طولاني‌تر شدن بقا بيماران مي شود مي تواند مورد توجه قرار بگيرد. از اين رو هدف اين مطالعه بررسي ميزان بيان ژن هاي مرتبط با تكثير سلولي در رده سلولي آدنوكارسينوماي معده (AGS) به دنبال كشت همزمان آن با سلول هاي بنيادي مزانشيمي مشتق از بافت چربي انساني (ASC) است. مواد و روش‌ها: جهت انجام اين مطالعه، به منظور تكثير سلول ها، رده سلولي AGS و ASC بطور جداگانه در محيط كشت DMEM ، كشت داده شدند . سپس به مدت 96 ساعت كشت همزمان رده سلولي AGS با ASC ها در ميكروپليت هاي دوطبقه انجام شد . براي بررسي ميزان زنده بودن رده سلولي AGS در گروه تست و كنترل از روش سنجش MTT و براي بررسي ميزان تغييرات بيان ژن هاي JAK2، STAT3، mTOR و PI3K در گروه تست نسبت به گروه كنترل، پس از گذشت 96 ساعت از كشت همزمان رده سلولي AGS با ASC ها، از تكنيك Real-Time PCR استفاده شد. نتايج: طي اين مطالعه، ميزان زنده بودن رده سلولي AGS نسبت به گروه كنترل كاهش پيدا كرد و نتايج حاصل از بررسي ميزان بيان ژن ها نشان داد كه ميزان بيان هر 4 ژن در گروه تست به طور معناداري نسبت به گروه كنترل كاهش پيدا كرده است. نتيجه‌گيري: با توجه به اينكه ميزان زنده بودن رده سلولي AGS در كشت همزمان با ASC ها، نسبت به گروه كنترل، كاهش پيدا كرد و منجر به كاهش تكثير اين رده سلولي شد و از طرفي ميزان بيان ژن هاي دخيل در تكثير سلول ها كاهش يافت ؛ در صورت تاييد نتايج در مطالعات درون تن ، مي توان اينگونه برداشت كرد كه ASC مي تواند به عنوان يك پتانسيل درماني نقش موثري در كنترل سرطان معده داشته باشد.

232530

علوم پزشكي گيلان