عنوان
بررسي وضعيت آمادگي براي ترخيص از بيمارستان و عوامل مرتبط با آن در روزهاي آخر بستري در بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونري قلب بستري شده در مركز آموزشي درماني حشمت رشت در سال 1402
محل تحصيل
رشت
چكيده
چكيده:
مقدمه: آمادگي بيمار براي ترخيص از بيمارستان بهعنوان ارزيابي بيمار از آمادگي خود براي ترخيص از بيمارستان و توانايي آن ها براي مقابله با بيماري خود در خانه تعريف ميشود. با بررسي نمرات آمادگي بيمار براي ترخيص از بيمارستان ميتوان در جهت شناسايي عوامل مؤثر بر آمادگي ترخيص بيماران جراحي شده، كمك در كاهش ضريب اشتغال تختها، كاهش زمان انتظار براي جراحي قلب ساير كانديدها، ارتقا مراقبتهاي بهينه پرستاري در بخش جراحي قلب اشاره نمود.
هدف: هدف از اين مطالعه تعيين وضعيت آمادگي براي ترخيص از بيمارستان و عوامل مرتبط با آن در روزهاي آخر بستري در بيماران تحت جراحي پيوند بايپس
كرونري قلب بستري شده در مركز آموزشي درماني حشمت رشت در سال 1402 است.
روشكار: اين يك مطالعه از نوع تحليلي مقطعي است، 100 بيمارتحت جراحي پيوند عروق كرونر مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و با استفاده از پرسشنامه هاي مشخصات دموگرافيك و آمادگي براي ترخيص بيمار از بيمارستان در روزهاي پنجم، ششم و هفتم بعد از عمل جراحي پيوند عروق كرونري قلب بررسي شدند. پرسشنامه آمادگي براي ترخيص بيمار داراي 8 سؤال بود كه از مقياس 10 درجهاي ليكرت استفاده شد. امتيازدهي شامل سطح بسيار بالا (10-9)، بالا (9/8-8)، متوسط (9/7-7) و پايين (<7) بود. در تجزيه و تحليل داده ها از شاخص هاي آمار توصيفي شامل توزيع فراواني، شاخص هاي مركزي و پراكندگي، آزمون هاي تي مستقل، آناليز واريانس يك طرفه، فريدمن، ويلكاكسيون، آزمون كولموگروف_اسميرنوف و شايپرو_ويلك و رگرسيون خطي جهت تعيين روابط بين متغير ها استفاده شد. تجزيه تحليل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه بين ميانگين نمرات آمادگي براي ترخيص بيماران در روزهاي پنجم، ششم و هفتم بعد از عمل جراحي پيوند عروق كرونري قلب تفاوت معنيدار بود (001/0=P). ميانگين نمرات كل بهدستآمده از پرسشنامه آمادگي براي ترخيص بيماران در روز پنجم (71/11± 23/52)، روز ششم (79/11 ± 29/57) و روز هفتم (58/60±9/ 66) بود. نمرات آمادگي براي ترخيص بيماران با وضعيت تأهل (9/16B = -، 03/0P=)، وضعيت زندگي (4/17B =، 058/0P=)، تعداد عروق درگير (7/5B = -، 008/0P=) و مدتزمان بستري در بيمارستان (153/0B = -، 012/0P=) ارتباط دارد. افراد با همسر فوت شده، درگيري تعداد عروق و مدتزمان بستري بيشتر داراي آمادگي كمتر و افراد بازنشسته و نيز متاهل داراي آمادگي بيشتري بودند. اختلاف درصد تغييرات باليني با ميانگين نمره آمادگي براي ترخيص بهدستآمده بين روزهاي ششم و هفتم بستري بيماران 8/5 % به دست آمد.
نتيجهگيري: اختلاف درصد تغييرات باليني در نمرات آمادگي بيمار براي ترخيص از بيمارستان در دو روز آخر بستري بسيار پايين بود. افزايش زمان بستري در بيمارستان از عوامل كاهش در نمرات آمادگي براي ترخيص بيمار در مطالعه نشان داده شد. به نظر ميرسد از لحاظ باليني امكان ترخيص بيماران زودتر از يك هفته ميسر باشد. بنابراين بررسي آمادگي براي ترخيص بيمار در تعيين زمان ترخيص مناسب تر كمك كننده خواهد بود.
كليدواژهها: بايپس عروق كرونر، طول مدت بستري، آمادگي براي ترخيص.
شماره ركورد
232529
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان