بررسي فراواني و عوامل مرتبط با ديسپلازي در بيوپسي خال هاي ملانوسيتي بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال هاي 1396-1401

بندرانزلي

مقدمه: خال هاي ملانوسيتيك از پروليفراسيون سلول هاي ملانوسيت در حد فاصل درم و اپيدرم ايجاد مي شود. اين خال ها ممكن است از بدو تولد وجود داشته يا در سالهاي ابتدايي زندگي ايجاد شوند. پتانسيل بدخيمي در اين خال ها خيلي پائين بوده و فقط تعداد بسيار كمي از آنها ممكن است به طرف ملانوم بدخيم بروند. اين خالها مي توانند مادرزادي يا اكتسابي باشند. از آنجا كه بررسي ويژگي هاي مختلف دموگرافيك و هيستوپاتولوژيك اين خال ها كمك شاياني به تشخيص و درمان به موقع و كاهش موربيديتي و مورتاليتي ناشي از آنها خواهد كرد. متاسفانه تاكنون تحقيقات كمي در زمينه ويژگي هاي دموگرافيك و هيستوپاتولوژيك خال هاي ديسپلاستيك در شرايط بومي كشور انجام شده است و نياز به چنين مطالعه اي براي تعيين راهكارها و گايدلاين هاي باليني بومي در برخورد با اين خال ها بسيار مهم و مورد نياز است، به همين دليل برآن شديم تا بررسي شيوع ديسپلازي در بيوپسي خال هاي ملانوسيتي در فاصله سال هاي 1396 تا 1401 در بيمارستان رازي رشت و ارتباط آن با سن و جنس بيمار و محل بروز آن بپردازيم. مواد و روشها: طي يك مطالعه مقطعي تحليلي و پس از كسب اجازه از كميته اخلاق در پژوهش دانشگاه اطلاعات بيوپسي خال هاي ملانوسيتي بيماران مراجعه كننده به مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال هاي 1401-1396 جمع آوري خواهد شد. اين اطلاعات شامل سن بيمار، جنسيت بيمار، محل خال و ديسپلازي از پرونده هاي پذيرش شده آنها در بيمارستان استخراج خواهد شد. داده هاي جمع آوري شده جهت تجزيه و تحليل آماري وارد نرم افزار SPSS نسخه 22 خواهد شد. يافتهها: 71 بيمار از نظر باليني مشكوك به ملانوسيتي بودند و تحت بيوپسي قرار گرفتند. كه از اين تعداد در جواب پاتولوژي 65 مورد (5/91 %) ملانوسيتي و 6 مورد (5/8 %) غير ملانوسيتي تشخيص داده شد. فراواني ديسپلازي در بيوپسي خال هاي ملانوسيتي بيماران 2 مورد (1/3 %) مي باشد. ميانگين سني بيماران 27/15 ± 47/42 سال مي باشد. 23 بيمار (4/35 %) مذكر و 42 بيمار (6/64 %) مونث بودند. محل خال 41 بيمار (1/63 %) در ناحيه سر و صورت، 17 بيمار (2/26 %) در ناحيه تنه، 4 بيمار (2/6 %) در ناحيه اندام فوقاني و 3 بيمار (6/4 %) در ناحيه اندام تحتاني مي باشد. نتيجهگيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه اكثر خال هاي ملانوسيتي خـوش خيم بوده و ريسك بدخيمي در آنهـا پـايين اسـت. لـيكن خال هاي بزرگ در تنه با يافته هايي مانند ايندوراسـيون و رشد سريع نياز به بررسـي پاتولوژيـك دارد. از طرفـي ريسك بـدخيمي در خال هـاي كوچـك بـسيار پـايين تـر از خال هاي بزرگ مي باشد. واژههاي كليدي: خال، ملانوسيت، ديسپلازي 8101

232514

علوم پزشكي گيلان