بررسي شيوع آلوپسي آندروژنتيك و عوامل مرتبط با آن: يك مطالعه مقطعي از مطالعه كوهورت پرشين گيلان

رشت

چكيده مقدمه: آلوپسي آندروژنيك نوعي آلوپسي بدون اسكار است كه در آن موهاي ضخيم و ترمينال پوست سر به طور پيش رونده تبديل به موهاي كركي مي شود. از آنجا كه مو به ويژه موي سر بيش از آنكه اهميت بيولوژيكي داشته باشد داراي اهميت روان شناختي و اجتماعي است اين مطالعه برآن شد تا به بررسي عوامل تاثير گذار بر آلوپسي آندروژنيك بپردازد. مواد و روش:در اين مطالعه مقطعي تحليلي 10520 نفر از افراد مراجعه كننده به كوهورت پرشين گيلان از نظر وجود آلوپسي به روش سرشماري و در دسترس مورد بررسي قرار گرفتند. آلوپسي اندروژنتيك بر اساس معاينه باليني و پترن بيماري تشخيص داده شد.سپس افراد به دو گروه با و بدون آلوپسي آندروژنيك تقسيم گرديدند..افراد دو گروه از نظر ساير متغيرها شامل : سن، جنس، شغل، محل سكونت، وضعيت تاهل، تحصيلات، ،پر فشاري خون،ديابت ،فعاليت فيزيكي،BMI،WHR مورد مقايسه قرار گرفتند. نتايج: ميانگين سن شركت‌كنندگان برابر با 90/8 ± 52/51 سال و 3527 نفر (5/33 درصد) داراي سن بيشتر از 55 سال بودند. از 10520 فرد مورد مطالعه، 5633 نفر (5/53 درصد) زن، 9527 نفر (6/90 درصد) ﻣﺘﺄهل، 5739 نفر (6/54 درصد) شاغل و 4613 نفر (8/43 درصد) ساكن شهر بودند. ميانگين سال‌هاي تحصيل شركت‌كنندگان برابر با 52/4 ± 63/6 سال بود . ميانگين نمايه توده بدني شركت‌كنندگان برابر با 09/5 ± 14/28 كيلوگرم بر متر مربع بود . شيوع AGA در كل شركت‌كنندگان برابر با 7/52 درصد بود و در مردان به صورتي معني‌دار بيشتر از زنان بود (8/65 درصد در مقابل 2/41 درصد، 001/0>P). در مجموع، شيوع AGA با افزايش سن به صورتي معني‌دار افزايش يافت(001/0>P). با توجه به مقادير OR، شانس ابتلا به AGA در مردان 45-54 ساله و مردان بزرگتر از 55 سال به ترتيب 39/1 برابر (61/1 – 21/1 :CI %95، 39/1=OR) و 11/2 برابر (45/2 – 81/1 :CI %95، 11/2=OR) افراد 35-44 ساله بود. روند يكساني در زنان نيز مشاهده شد. در مقايسه با مردان مجرد، شانس ابتلا به AGA در مردان متاهل (20/3 – 31/1 :CI %95، 04/2=OR)، همسر فوت‌شده (96/6 – 43/1 :CI %95، 16/3=OR) و متاركه‌كرده (69/6 – 04/1 :CI %95، 63/2=OR) بيشتر بود. در مقايسه با زنان مجرد، شانس داشتن AGA در ساير زنان تفاوت معني‌داري نداشت. در مقايسه با مردان بيسواد، شانس AGA در افراد با تحصيلات ابتدايي (78/0 – 50/0 :CI %95، 62/0=OR) و افراد با تحصيلات متوسطه (94/0 – 62/0 :CI %95، 76/0=OR) كمتر بود. در زنان مورد مطالعه، شانس AGA در زنان با تحصلات ابتدايي، متوسطه و دانشگاهي در مقايسه با زنان بيسواد كمتر بود. شانس AGA در مردان غيرشاغل 56/1 برابر افراد شاغل بود (91/1 – 28/1 :CI %95، 56/1=OR). در زنان نيز يافته مشابهي به دست آمد، به طوري كه شانس AGA در زنان غيرشاغل (يعني، خانه‌دار) 14/1 برابر زنان شاغل بود (29/1 – 01/1 :CI %95، 14/1=OR). شانس AGA در مردان روستايي 42/1 برابر مردان شهري بود (60/1 – 26/1 :CI %95، 42/1=OR)، در حالي كه در زنان، ارتباط معني‌داري بين محل سكونت و AGA مشاهده نشد. در خصوص شاخص ثروت، شانس AGA در مرداني كه در سهك سوم (وضعيت اقتصادي خوب) قرار داشتند بيشتر از مرداني بود كه در سهك اول (وضعيت اقتصادي ضعيف) قرار داشتند (40/1 – 05/1 :CI %95، 21/1=OR). در زنان، شانس AGA در افرادي كه در سهك دوم قرار داشتند بيشتر از افرادي بود كه در سهك اول قراد داشتند (32/1 – 03/1 :CI %95، 17/1=OR). در مردان، در تحليل تعديل‌نشده، سيگار كشيدن شانس داشتن AGA را 15 درصد كاهش داد (96/0 – 76/0 :CI %95، 85/0=OR)؛ همچنين مصرف قليان و مصرف الكل شانس داشتن AGA را به ترتيب 14 درصد (98/0 – 76/0 :CI %95، 86/0=OR) و 40 درصد (69/0 – 53/0 :CI %95، 60/0=OR) كاهش داد. در زنان شركت‌كننده، مصرف سيگار، قليان، مواد مخدر و الكل با ابتلا به AGA ارتباط نداشت. در مردان، ابتلا به پرفشاري خون شانس داشتن AGA را 29 درصد افزايش داد (46/1 – 14/1 :CI %95، 29/1=OR) و ابتلا به ديابت نيز شانس داشتن AGA را 33 درصد افزايش داد (55/1 – 14/1 :CI %95، 33/1=OR)؛ در زنان نيز ابتلا به پرفشاري خون و ديابت شانس داشتن AGA را به ترتيب 67 و 59 درصد افزايش داد. با افزايش تعداد بيماري‌هاي همراه شانس داشتن AGA افزايش يافت، به طوري كه شانس داشتن AGA در افرادي كه يك، دو، سه و بيشتر از سه بيماري همراه داشتند به ترتيب 09/1، 20/1، 40/1 و 58/1 برابر افرادي بود كه بيماري همراه نداشتند. روند مشابهي در زنان نيز مشاهده شد. نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي AGA در ايران و نظر به اينكه شانس همراهي پرفشاري خون و ديابت در اين افراد بالا بوده است، غربالگري اوليه اين موارد در بيماران AGA توصيه ميشود.

232512

علوم پزشكي گيلان