عنوان
مقايسه ميان روش هاي مختلف راديوگرافي براي تشخيص عدم تطابق در حد فاصل روكش-اباتمنت در انواع مختلف روكش و اباتمنت
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي
چكيده
انطباق ميان اباتمنت و روكش در پروتز هاي متكي بر ايمپلنت يك فاكتور كليدي در موفقيت ايمپلنت است. پس مهم است كه عدم تطابق تشخيص داده شود. از آنجايي كه طبق مطالعات نمي توان به قطعيت گفت كه كدام نوع روش تصويربرداري موثر ترين نوع در تشخيص misfit است و همچنين مطالعه اي يافت نشده است كه هر دو فاكتور جنس اباتمنت و جنس فريم ورك در نمونه ها را به صورت همزمان مورد بررسي قرار دهد، لذا تصميم بر آن انجام اين مطالعه شد.
مواد و روش ها: 156 ايمپلنت در سه دسته: اباتمنت تيتانيومي و روكش فول متال، اباتمنت تيتانيومي و روكش زيركونيا و اباتمنت زيركونيايي و روكش زيركونيا تهيه شدند. هر گروه به دو دسته ي داراي گپ و بدون گپ تقسيم بندي شد. سپس هر كدام از روكش ها به روي اباتمنت هايي كه بر روي آنالوگ سوار كرده بوديم، جهت تصوير برداري، قرار داده شد. از هر كدام از نمونه ها تصوير PA و CBCT تهيه شد و تصاوير توسط سه مشاهده گر بررسي گرديد.
نتايج: در هر سه گروه CBCT عملكرد بهتري داشت. در روش PA گروه اباتمنت تيتانيومي و روكش فول متال بهترين و گروه روكش زيركونيا و اباتمنت زيركونيايي بدترين نتيجه را داشت. در روش CBCT گروه هاي اباتمنت تيتانيومي و روكش فول متال و اباتمنت تيتانيومي و روكش زيركونيا بهترين و اباتمنت زيركونيايي و روكش زيركونيا بدترين نتيجه را داشت.
نتيجه گيري: با وجود بالاتر بودن دقت CBCT به دليل سهولت كار، دروش PA همچنان روش ارجح شناخته شد. همچنين هم جنس بودن كراون و اباتمنت در ساختار ايمپلنت قدرت تشخيص عدم تطابق را كاهش مي دهد.
كليدواژه: ايمپلنت دنداني – عدم تطابق – اباتمنت – روكش- راديوگرافي
شماره ركورد
232509
دانشگاه
گيلان