عنوان
تبيين چالش هاي سهم خواهي در روابط پزشكان و داروسازان و تاثير آن بر سلامت بيماران
محل تحصيل
رشت
چكيده
چكيده
مقدمه:روابط پزشكان و داروسازان با يكديگر و با بيماران با چالش هاي اخلاقي متعددي همراه است كه ازجملهي آن ميتوان به سهمخواهي اشاره كرد. منظور از سهمخواهي ارجاع غيرضروري بيمار به داروخانهاي خاص به علت پيمان مالي با داروخانه است. سهمخواهي در روابط بين پزشكان و داروسازان ميتواند باعث افزايش هزينههاي درمان كاهش اعتماد عمومي، تجويز بيش از اندازه دارو و افزايش احتمال بروز اثرات جانبي آن ها گردد. در اين مطالعه سعي شده است پديدهي سهمخواهي در روابط بين پزشكان عمومي و متخصص شاغل در مراكز خصوصي و دولتي استان گيلان بررسي شود.
مواد و روشها: پس از جست و جو و سرچ نظام مند كليد واژه هاي مرتبط (سهم خواهي،تعارض منافع،تباني كادر درمان) در منابع معتبر الكترونيكي، مطالب مرتبط و كاربردي استخراج شد و پس از تعيين موضوع تحقيق، از روش مصاحبه براي شناسايي متغيرها جهت طراحي سوالات پرسشنامه استفاده شد. سوالات واضح و قابل فهمي كه مرتبط با اهداف تحقيق بود از مصاحبه شوندگان پرسيده شد و پس از تعيين متغيرها، پر بسامدترين پاسخ ها در پرسشنامه گنجانده شد و در اختيار پزشكان عمومي ومتخصص شاغل در مراكز دولتي و خصوصي استان گيلان قرار گرفت. داده ها نيز بااستفاده از نرمافزار آماري SPSS نسخه 26 تجزيه و تحليل شد.
يافتههاي پژوهش: اين پژوهش، مطالعهاي ميكس متود كمي-كيفي است. يافتههاي كيفي نشان دهنده اين است كه سهم خواهي بين پزشكان و داروخانهها ميتواند تأثيرات منفي گستردهاي بر سلامتي عمومي، كاهش دسترسي به درمان، افزايش هزينههاي بهداشتي،افزايش مقاومت دارويي و كاهش اعتماد به سيستم بهداشت عمومي منجرشود.
يافتههاي كمي بيانگر اين است بين ديدگاه پزشكان بر اساس مدرك تحصيلي (عمومي و تخصص) و محل خدمت
(دولتي و خصوصي) وجنسيت نسبت به موضوع قراردادهاي مالي پزشكان و داروسازان از لحاظ آماري تفاوت
معناداري وجود دارد ولي تأثير متقابل مدرك تحصيلي، مركز محل خدمت و جنسيت بر روي ديدگاه پزشكان نسبت به موضوع قراردادهاي مالي پزشكان و داروسازان از لحاظ آماري معنادار نميباشد.
نتيجهگيري:نتايج اين مطالعه نشان داد كه بر اساس مدرك تحصيلي، محل خدمت و جنسيت، بين پزشكان، اختلاف ديدگاه نسبت به قرارداد مالي با داروخانه وجود دارد و با توجه به اهميت تاثير پديده سهمخواهي برسلامت بيماران لازم است توجهي بيشتري به اين پديده معطوف شود.
شماره ركورد
232500
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان