تهيه و بررسي خصوصيات فيزيكوشيميايي نانوذرات كايتوزان حاوي سوفوسبووير جهت استفاده در بيماريهاي ويروسي

رشت

مقدمه: كايتوزان به عنوان حامل نانوذرات پليمري براي انتقال دارو از راههاي مختلف تجويز، مورد استفاده قرار گرفته است. درمان تركيبي همراه با نانوذرات منجر به كاهش عوارض جانبي نامطلوب و بهبود فارماكوكينتيك ميشود. با توجه به پتانسيل سوفوسبووير در درمان بيماريهاي ويروسي و نقش نانوذرات كايتوزان در افزايش كارايي داروها هدف از اين مطالعه طراحي فرمولاسيون بهينه از نانوذرات كايتوزان حاوي سوفوسبووير با خواص فيزيكوشيميايي مناسب مي باشد. مواد و روشها: اين مطالعه از نوع آزمايشگاهي-تجربي بود. جهت ساخت نانوذرات سوفوسبووير از روش Ionic gelation با استفاده از تري¬پلي¬فسفات استفاده شد. جهت ساخت نانوذرات بهينه غلظت هاي مختلف از استيك اسيد و عامل كراس لينك كنند و همچنين جهت كاهش سايز ذرات از روش پروب سونيكاسيون به مدت 30 ثانيه براي 2 فركانس متوالي استفاده شد. در اين مطالعه خواص فيزيكوشيميايي نانوذرات اعم از سايز، پتانسيل زتا، درصد بارگيري و بازده كپسوله كردن، اندازه گيري شد. يافته ها: استفاده از پروب سونيكاسيون منجر به كاهش سايز نانوذرات از 295 نانومتر به 3/235 نانومتر شد و به عنوان روش مناسبي براي كاهش سايز نانوذرات مورد توجه قرار گرفت. فرمولاسيون F4 با غلظت 1% از اسيد استيك، 2 ميلي‌گرم بر ميلي‌ليتر از تري پلي‌فسفات و روش پروب سونيكاسيون، سايز بهينه‌اي را حاصل كرد و پتانسيل زتا به روش ذكر شده برابر با 4/25 ميلي‌ولت اندازه‌گيري شد.نتايج آزادسازي دارو از فرمولاسيون نشان داد كه 83/34٪ از دارو در 6 ساعت اول و 6/69٪ در مدت 30 ساعت آزاد گرديد. نتيجه گيري: از انجايي كه استفاده از پروب سونيكاسيون براي تهيه نانوذرات كايتوزان حاوي سوفوسبووير، سايز نانوذرات را به‌طور قابل‌توجهي كاهش داد و آزادسازي كنترل‌شده دارو را بهبود بخشيد، به نظر مي رسد فرمولاسيون بهينه به دست آمده مي‌تواند پتانسيل بالايي براي استفاده در درمان بيماري‌هاي ويروسي داشته باشد.

232498

علوم پزشكي گيلان