بررسي فراواني نوع عوارض ماژور بعد از كشيدن دندان در بيماران مراجعه‌كننده به بخش جراحي فك و صورت بيمارستان ولايت شهر رشت در سال‌هاي 1397 تا 1401

دانشكده دندانپزشكي

زمينه و هدف: اين مطالعه با هدف بررسي فراواني نوع عوارض ماژور بعد از كشيدن دندان در جمعيت بيماران مراجعه‌كننده به بخش جراحي فك و صورت بيمارستان ولايت شهر رشت انجام شد. روش كار: اين مطالعه مشاهده‌اي مقطعي بر روي پرونده تمامي بيماراني كه با عوارض بعد از كشيدن دندان در بخش جراحي فك و صورت بيمارستان ولايت رشت در سال 1397 تا 1401 بستري شده‌اند، انجام شد. براي انتخاب از روش نمونه‌گيري در دسترس استفاده شد. تمامي بيماران بستري شده بين سال هاي 1397 الي 1401 با عوارض بعد از كشيدن دندان در اين مطالعه وارد شدند. يافته‌ها: ميانگين سن بيماران 23/47 سال با دامنه سني 89-8 سال بود. از 162 بيمار مورد مطالعه، 93 نفر (4/57 درصد) مرد، 125 نفر (2/77 درصد) ساكن شهر و 39 نفر (1/24 درصد) مبتلا به بيماري زمينه‌اي بودند. بيشترين فراواني نوع عوارض به ترتيب مربوط به خونريزي (1/69درصد)، درد (3/9درصد) و تورم (0/8درصد)، OAF (8/6درصد)، عفونت (9/4درصد)، شكستگي دندان يا فك (7/3درصد)، تريسموس (1/3درصد)، دررفتگي (9/1درصد) و پاراستزي (0 درصد) بود. نتيجه‌گيري: در اين مطالعه شايعترين عارضه پس از كشيدن دندان خونريزي شناخته ‌شد. همچنين بيشترين دندان درگير با عوارض پس از كشيدن، دندان مولر و بيشترين فك درگير، منديبل بود. با افزايش سن بيماران، فراواني خونريزي به‌طور معنادار افزايش يافت. فراواني خونريزي در افراد روستايي بالاتر از افراد شهري بود. همچنين فراواني خونريزي در افراد مبتلا به بيماري زمينه‌اي به صورت معني‌دار بالاتر از افراد غيرمبتلا به بيماري زمينه‌اي بود.

232493

علوم پزشكي گيلان