عنوان
بررسي مهارت استدلال باليني و مديريت دندانپزشكي بيماران مبتلا به ديابت در دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در پاييز 1402
محل تحصيل
دانشكده دندانپزشكي
چكيده
زمينه و هدف تحقيق: ديابت از جمله بيماري هاي سيستميك درحال پيشرفت در ايران و جهان است، كه پيامد هاي مختلفي از جمله عوارض دهاني را به همراه دارد. دندانپزشكان در تشخيص اوليه ديابت و مديريت دندانپزشكي بيماران ميتوانند نقش مهمي داشته باشند. لذا هدف اين پژوهش تعيين مهارت استدلال باليني دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در مديريت بيماران مبتلا به ديابت در پاييز 1402 مي باشد.
مواد و روش ها: اين مطالعه يك پژوهش توصيفي-تحليلي از نوع مقطعي بوده كه توسط پرسشنامه محقق ساخته ي 7 سوالي بر روي 50 دانشجوي دندانپزشكي سال آخر دانشگاه علوم پزشكي گيلان انجام شد. جهت تحليل داده ها از آزمون دقيق فيشر(Fisher's Exact Test) استفاده بعمل آمده است. بايد افزود كه اين محاسبات از طريق نرم افزار SPSS نسخه 27 انجام گرفت. سطح معناداري در تمام آزمون ها 0.05 در نظر گرفته شده است.
يافته ها: در زمينه مديريت دندانپزشكي بيماران مبتلا به ديابت مهارت استدلال باليني 80% از دانشجويان مورد مطالعه، ضعيف و 20% از آنها قابل قبول بود. در اين مطالعه، با افزايش معدل، دستيابي دانشجويان به سطح استدلال باليني قابل قبول ، به طور معني داري كاهش مي يافت اما سطح مهارت باليني دانشجويان در مديريت بيماران مبتلا به ديابت با سن، جنس، سابقه ديابت در دانشجو و يا خانواده دانشجو و وضعيت تأهل، ارتباط معناداري نداشتند.
نتيجه گيري: سطح مهارت استدلال باليني دانشجويان سال آخر دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در مديريت دندانپزشكي بيماران مبتلا به ديابت، در حد ضعيف قرار داشت. بنابراين به نظر ميرسد نياز به تغيير در شيوه آموزش دانشجويان دندانپزشكي در دوره عمومي و در نظر گرفتن روش هاي مبتني بر حل مسأله در اين خصوص و افزايش انگيزه ي آنها جهت بررسي دقيق تر وضعيت بيماران سيستميك، باشد.
كليد واژه ها: استدلال باليني، مديريت، ديابت، دانشجوي دندانپزشكي
شماره ركورد
232491
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشكي گيلان