بررسي موانع موجود در فرايند اهداي عضو از بيماران دچار مرگ مغزي در بيمارستان آموزشي درماني رازي رشت طي سال¬هاي 1401-1400

رشت

زمينه و هدف: فاكتورهاي موثر بر فرايند اهدا از كشوري تا كشور ديگر و حتي در مناطق مختلف يك كشور متفاوت است كه شناسايي اين فاكتورها مي‌تواند به سياست‌گذاران در طراحي يك استراتژي متمركز كمك كند و ممكن است بتواند ميزان موارد اهداي اعضا را از بيماراني كه پتانسيل اهدا دارند در آينده افزايش دهد. اين مطالعه بمنظور شناسايي فاكتورهاي موثر بر اهداي اعضا از بيماران دچار مرگ مغزي در دانشگاه علوم پزشكي گيلان انجام گرفت. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر به صورت يك مطالعه مقطعي گذشته¬نگر با استفاده از اطلاعات بيمارستاني يا داده¬هاي موجود در پرونده بيماران دچار مرگ مغزي كه در بازه زماني فروردين 1400 تا اسفند 1401، جهت اهداي اعضا به اين مركز ارجاع داده شده بودند انجام گرفت. بيماران براساس معيارهاي بررسي در دو گروه مناسب و نامناسب اهدا عضو قرار گرفتند. از پرونده كليه بيماران اطلاعات مربوط به سن، جنس، محل سكونت (شهر، روستا)، ميزان تحصيلات، علت منجر به مرگ مغزي و درصورت عدم رضايت به اهدا، علل عدم رضايت خانواده جهت اهداي عضو استخراج و در فرم جمع¬آوري اطلاعات ثبت شد. در نهايت نتايج حاصله در دو گروه مقايسه شد. در اين مطالعه داده¬ها جمع¬آوري شده، كدبندي شده و وارد نرم افزار SPSS 22 شد. نتايج: در مطالعه حاضر از 326 مورد از بيماران پذيرش شده با سطح هوشياري زير 5 بستري در بيمارستان¬هاي آموزشي و درماني استان گيلان در طي سال¬هاي 1400 الي 1401، 195 مورد دچار مرگ مغزي شدند كه تحت بررسي قرار گرفتند. در مطالعه ما اكثريت بيماران را مردان تشكيل مي¬دادند و علت اصلي منجر به مرگ مغزي، حوادث تروماتيك و حوادث مغزي- عروقي بترتيب شايع¬ترين علل ميان دو گروه مناسب و نامناسب جهت اهدا بود. در مطالعه حاضر 31 درصد خانواده بيماران مرگ مغزي از اهداي اعضاي بيمارانشان امتناع نمودند كه مهم¬ترين علت آن عدم پذيرش مرگ مغزي بعنوان علت مرگ مغزي بود. مطالعه ما نشان داد درصورت مناسب بودن عضو جهت اهدا، عدم رضايت خانواده، مهم¬ترين عاملي مي-باشد كه منجر به عدم اهداي عضو مي¬گردد. هم¬چنين نتايج اين مطالعه نشان داد كه از نظر سني، ميزان تحصيلات، سابقه مصرف سيگار و الكل و بيماري زمينه¬اي و نيز عامل زمينه¬اي منجر به مرگ مغزي ميان دو گروه بيماران دچار مرگ مغزي مناسب و نامناسب اهدا تفاوت آماري معني¬داري وجود داشت. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه كه عوامل متعددي وجود دارد كه خانواده‌هاي بيماران مرگ مغزي را از اهداي عضو محروم مي¬كند كه مهم‌ترين آن¬ها فقدان اطلاعات كافي در زمينه مرگ مغزي و فرايند اهداي عضو و كمبود مداخلات آموزشي مناسب در اين زمينه مي¬باشد. لذا آموزش صحيح در اين زمينه مي¬تواند موانع موجود در اين زمينه را مرتفع نمايد. كليد واژه¬ها: پيوند، اهداي اعضا، مرگ مغزي

232471

علوم پزشكي گيلان