بررسي تأثير امپاگليفلوزين بر پيامدهاي بيماران مبتلا به آنفاركتوس ميوكارد درمان شده با آنژيوپلاستي اوليه: يك كارآزمايي تصادفي شده دو سوكور با شاهد دارونما

رشت

مقدمه و هدف: انفاركتوس ميوكارد با بالارفتن قطعه ST (STEMI) در اثر انسداد كامل يك رگ كرونر اصلي كرونر به وسيله لخته خوني رخ مي¬دهد. Primary PCI درمان ارجح در اين بيماران مي¬باشد. امپاگليفلوزين، دارويي ضدديابت است كه تاثير بسزايي در كاهش فشارخون و وزن بدن دارد. مطالعات نشان داده¬اند كه امپاگليفلوزين خطر مرگ قلبي عروقي يا بستري شدن به علت نارسايي قلبي را كاهش مي¬دهد اما مكانيسم اثر دارو در بيماري¬هاي قلبي عروقي به طور كامل شناخته شده نيست. هدف اين مطالعه، تعيين تأثير امپاگليفلوزين بر پيامدهاي بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد درمان شده با آنژيوپلاستي اوليه بود. مواد و روش¬ها: 106 نفر بيمار مبتلا به STEMI كه تحت Primary PCI قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. سپس اطلاعات دموگرافيك بيماران در چك ليستي كه توسط محقق¬ ساخته شده، ثبت شدند. در بدو ورود و قبل از مصرف امپاگليفلوزين، جهت اندازه گيري كسر جهشي پايه تمامي بيماران تحت اكوكارديوگرافي قرارگرفتند. سپس بيماران به طور تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. به يك گروه روزانه 10 mg امپاگليفلوزين و به گروه ديگر پلاسبو داده¬شد.40 روز بعد بيماران جهت فالوآپ اكوكارديوگرافيك و باليني شامل مولفه هاي MACE و عوارض امپاگليفلوزين بررسي شدند. يافته¬ها: از نظر MACE، آنژين راجعه، بستري مجدد، وقوع MI، نياز به ريواسكولاريزاسيون مجدد دو گروه مداخله و پلاسبو ارتباط معناداري نداشتند (p>0.05). تغييرات EF بين گروه مداخله و پلاسبو بر حسب سن، جنسيت، مصرف سيگار و اپيوم اختلاف معناداري داشت(p<0.05) . نتيجه¬گيري: نتايج ما نشان داد كه داروي امپاگليفلوزين بر پيامدهاي باليني بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد درمان¬شده با آنژيوپلاستي اوليه تاثير مثبتي دارد. كليد واژه¬ها: امپاگليفلوزين، پيامد باليني، انفاركتوس ميوكارد، آنژيوپلاستي اوليه، كارآزمايي باليني

232465

علوم پزشكي گيلان